![\"jadwiga](\"http:\/\/piekarscy.com.pl\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/jadwiga-z-gorczyckich-tyblewska.jpg\")
<\/a>Jadwiga z Gorczyckich Tyblewska<\/p><\/div>\n
Teraz mam pisa\u0107 o trzeciej siostrze Saluni, kt\u00f3ra wst\u0105pi\u0142a do klasztoru pod imieniem Marii Salomei. P\u00f3ki \u017cy\u0142a w \u015bwiecie, to \u017cycie jej ca\u0142e by\u0142o jedn\u0105 my\u015bl\u0105 o rodzinie. Dla niej swoje \u201eja\u201d nie istnia\u0142o nigdy. Dla obcych, dla s\u0142u\u017cby by\u0142a zawsze z sercem. Umar\u0142a w Galicji w Jaz\u0142owcu[1]<\/a>, piel\u0119gnuj\u0105c chorych na tyfus plamisty. Zarazi\u0142a si\u0119 spe\u0142niaj\u0105c obowi\u0105zek sw\u00f3j. Zmar\u0142a w 1919 r., maj\u0105c lat 64, a zakonnica donosz\u0105c o jej \u015bmierci, napisa\u0142a: \u201eUmar\u0142a na tyfus nasza ukochana niezast\u0105piona siostra Maria Salomea.\u201d<\/em><\/p>\n W\u015br\u00f3d takiego rodze\u0144stwa wyros\u0142am, z siostr\u0105 Saluni\u0105 by\u0142am w domu najd\u0142u\u017cej, swoj\u0105 dobroci\u0105 psu\u0142a mnie nieraz.<\/em><\/p>\n W dwunastym roku posz\u0142am na pensj\u0119 do pani Krzywickiej i to, co do dzi\u015b umiem, zawdzi\u0119czam temu, \u017ce mnie tam matka odwioz\u0142a. Potem by\u0142am jeszcze w gimnazjum w Kaliszu, bo rodzice moi przeprowadzili si\u0119 w kaliskie i za daleko by\u0142o odwozi\u0107 mnie do pani Krzywickiej do Piotrkowa. Uczy\u0142am si\u0119 zawsze bardzo dobrze, zdaje mi si\u0119, \u017ce zawsze by\u0142am pierwsz\u0105 w klasie uczennic\u0105. Przed p\u00f3j\u015bciem na pensj\u0119 do Piotrkowa przygotowywa\u0142am si\u0119 w domu, a jeden rok by\u0142am u ciotki Teodory Chrzanowskiej, gdzie uczy\u0142am si\u0119 razem z c\u00f3rk\u0105 ciotki Zosi\u0105. Pami\u0119tam, jak ciotka Chrzanowska przyjecha\u0142a do moich rodzic\u00f3w prosi\u0107, aby mnie dali, \u017ceby si\u0119 Zosia lepiej uczy\u0142a, jak nas dwie b\u0119dzie. Z przyrodnich si\u00f3str Ojca tylko ciotk\u0119 Chrzanowsk\u0105 lubi\u0142am bardzo, dw\u00f3ch nie pami\u0119tam, a trzy inne, kt\u00f3re znalaz\u0142am, by\u0142y mi zupe\u0142nie oboj\u0119tne. Ciotka Teodora nie tylko ten rok u siebie, ale zawsze okazywa\u0142a mi du\u017co serca. Niewiele jednak u niej skorzysta\u0142am na naukach, bo nauczycielka by\u0142a m\u0142oda, nie mia\u0142a \u017cadnej rutyny, wymaga\u0142a od nas czasem nadmiernie, a kiedy p\u0142aka\u0142y\u015bmy, \u017ce nie jeste\u015bmy w stanie si\u0119 nauczy\u0107 lekcji, ciotka zabiera\u0142a nas na wizyt\u0119 do kt\u00f3rego\u015b z syn\u00f3w, ale nie mog\u0142a si\u0119 zebra\u0107 na odwag\u0119, aby nauczycielce zwr\u00f3ci\u0107 w czymkolwiek uwag\u0119, wola\u0142a kaza\u0107 zaprz\u0119ga\u0107 konie do karety i wyjecha\u0107 z nami, aby\u015bmy mia\u0142y wym\u00f3wk\u0119, \u017ce nie mog\u0142y\u015bmy si\u0119 nauczy\u0107 lekcji. Ciotka Chrzanowska nie by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa. Wydali j\u0105 bardzo m\u0142odo za m\u0105\u017c za cz\u0142owieka znacznie starszego, kt\u00f3ry \u017con\u0119 zawsze traktowa\u0142, jak niedo\u015bwiadczone dziecko. Maj\u0105tek nie da\u0142 jej szcz\u0119\u015bcia. Mia\u0142a dwie wsie, dzieci dziedzicami du\u017cych tez maj\u0105tk\u00f3w, ale mi raz biada\u0142a na swoje z\u0142amane \u017cycie. Lubi\u0142a bardzo czyta\u0107 i je\u017adzi\u0107, domem nie zajmowa\u0142a si\u0119 nigdy. Ostatnie lata m\u0119czy\u0142a si\u0119 bardzo z powodu raka. By\u0142am u niej z wizyt\u0105 na par\u0119 miesi\u0119cy przed \u015bmierci\u0105. By\u0142a ju\u017c po dw\u00f3ch operacjach. Obydwie piersi mia\u0142a odj\u0119te, a rak rozwija\u0142 si\u0119 dalej pod pach\u0105. Zawsze wyrzuca\u0142am sobie, \u017ce nie zosta\u0142am u niej d\u0142u\u017cej, mia\u0142am czas po temu, bo ju\u017c sko\u0144czy\u0142am swoj\u0105 edukacj\u0119 i tak serdecznie prosi\u0142a mnie ciotka, abym d\u0142u\u017cej u niej zosta\u0142a, ale po paru tygodniach wr\u00f3ci\u0142am do domu, bo panicznie ba\u0142am si\u0119 rakiem zarazi\u0107, a kochana ta ciotka przez swoj\u0105 go\u015bcinno\u015b\u0107 raz np. zrobi\u0142a tak\u0105 rzecz. Wypi\u0142a szodon[2]<\/a> w fili\u017cance, a ja z jej c orkami jad\u0142am obiad, zup\u0119 szczawiow\u0105, ciotka czym pr\u0119dzej rozbi\u0142a \u017c\u00f3\u0142tko w wypitej przez siebie fili\u017cance szodonu i wla\u0142a mi do zupy w m\u00f3j talerz ze s\u0142owami: \u201emasz moje dziecko, b\u0119dzie ci lepiej smakowa\u0107\u201d, u\u017cy\u0142am ca\u0142ej si\u0142y, aby nie pokaza\u0107 jej, \u017ce ja si\u0119 boj\u0119 wzi\u0105\u0107 do ust tej zupy, aby si\u0119 nie zarazi\u0107. Zjad\u0142am, ale nied\u0142ugo wyjecha\u0142am, gdyby nie ta moja obawa, by\u0142abym bawi\u0142a d\u0142u\u017cej u ciotki, jedynej z przyrodnich si\u00f3str Ojca, kt\u00f3r\u0105 bardzo lubi\u0142am. Mia\u0142am wtedy lat 18. \u00a0<\/em><\/p>\n<\/a><\/em><\/p>\n
\n