![\"jadwiga](\"http:\/\/piekarscy.com.pl\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/jadwiga-z-gorczyckich-tyblewska.jpg\")
<\/a>Jadwiga z Gorczyckich Tyblewska<\/p><\/div>\n
\u0141owicz, dnia 9.XII.1934 r.<\/em><\/p>\n Drogi mi bardzo brat m\u00f3j Teodor zmar\u0142 wczoraj. Jestem chora i nie mog\u0119 jecha\u0107 nawet na pogrzeb. Zosta\u0142o nas ju\u017c tylko dwoje.<\/em><\/p>\n (W tym miejscu znajduje si\u0119 wklejony drukowany nekrolog z gazety o nast\u0119puj\u0105cej tre\u015bci:)<\/em><\/p>\n S.P.<\/em> (W dalszym ci\u0105gu tekst pami\u0119tnika:)<\/em><\/p>\n Straci\u0142am bardzo mi drog\u0105 c\u00f3rk\u0119 mego brata Teodora, Mari\u0119 Podlewsk\u0105, zmar\u0142a dnia 26 marca 1936 r. By\u0142a bardzo dobra, nie zazna\u0142a szcz\u0119\u015bcia na ziemi, ale za to jestem przekonana, nale\u017cy do tych wybranych istot, kt\u00f3rych Stw\u00f3rca nasz obdarza szcz\u0119\u015bciem wiecznym.<\/em><\/p>\n \u0141owicz, dnia 21.II.1937 r.<\/em><\/p>\n Przesta\u0142am pisa\u0107 dziennik od czasu jak zosta\u0142y wyci\u0119te z niego jedynie mo\u017ce warto\u015bciowe karty. Bardzo si\u0119 ju\u017c zestarza\u0142am i pami\u0119\u0107 straci\u0142am.<\/em><\/p>\n 28 lutego zako\u0144czy\u0142a \u017cycie Zofia z Gorczyckich Mystkowska Kazimierzowa. By\u0142a jedyn\u0105\u00a0 c\u00f3rk\u0105 mojego brata stryjecznego Antoniego. Zosia mia\u0142a 6 tygodni, jak zmar\u0142 jej ojciec nagle na serce. Matka wyprowadzi\u0142a si\u0119 ze wsi do Kalisza i utrzymywa\u0142a si\u0119 z procentu od sumy po m\u0119\u017cu. \u017by\u0142am z ni\u0105 bli\u017cej i mia\u0142am sposobno\u015b\u0107 pozna\u0107 charakter jej c\u00f3rki niezwykle szlachetny i idealny.<\/em><\/p>\n (Na stronie 136 ko\u0144czy si\u0119 w\u0142a\u015bciwie pami\u0119tnik pisany w formie dziennika. Jest to chyba ostatni zapis Jadwigi z Gorczyckich Tyblewskiej. Nast\u0119pnie jest kilkana\u015bcie stron czystych i na stronach 152 i 153 znajduje si\u0119 narysowane i napisane, zreszt\u0105 w do\u015b\u0107 nieudolnej formie, drzewo genealogiczne Nieszkowskich, poczynaj\u0105c od jana oraz Gorczyckich od Piotra Celestyna.\u00a0 Na stronie 154 znajduje si\u0119 takie samo drzewo genealogiczne Tyblewskich, poczynaj\u0105c od Jana. Nie zamieszczam ich tutaj, poniewa\u017c sam sporz\u0105dzi\u0142em du\u017co lepsze. Na stronie 155 i na po\u0142owie str. 156 znajduj\u0105 si\u0119 zapiski robione prawdopodobnie w czasie pisania pami\u0119tnika, o nast\u0119puj\u0105cej tre\u015bci:) (E.T.)<\/em><\/p>\n W 1824 r. umar\u0142 Antoni Gorczycki ojciec mego Ojca (w grudniu) <\/em> (Na stronach 158 i 159 wklejony jest drukowany nekrolog, wyci\u0119ty z gazety dotycz\u0105cy J\u00f3zefa Gorczyckiego o nast\u0119puj\u0105cej tre\u015bci:)<\/p>\n J\u00f3zef Faustyn Gorczycki<\/p><\/div>\n Miar\u0105 warto\u015bci ka\u017cdego cz\u0142owieka jest jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 w spo\u0142ecze\u0144stwie, bez wzgl\u0119du na rodzaj tej dzia\u0142alno\u015bci, na zakres nawet, byleby zmierza\u0142a ona zawsze do dobra wsp\u00f3\u0142braci, nieod\u0142\u0105cznego od szcz\u0119\u015bcia i pomy\u015blno\u015bci ca\u0142ego spo\u0142ecze\u0144stwa w obszernym znaczeniu, a w \u015bcis\u0142em: kraju rodzinnego, ojczystej ziemi. To tez gdy zmar\u0142 prawie nagle cz\u0142owiek zupe\u0142nie zdr\u00f3w i pe\u0142en energii, jakim by\u0142 \u015b.p. J\u00f3zef Gorczycki, wie\u015b\u0107 t\u0119 przyj\u0119to z pocz\u0105tku z niedowierzaniem, z os\u0142upieniem, wreszcie ze smutkiem serdecznym, a rzewnym, kt\u00f3rego echo zesz\u0142o si\u0119 w dalekie strony kraju. A \u015bp. J\u00f3zefa zna\u0142o szerokie grono naszego spo\u0142ecze\u0144stwa, gdy\u017c stanowi\u0142 w nim jedn\u0105 z wa\u017cniejszych i wybitniejszych osobisto\u015bci.<\/em><\/p>\n Urodzi\u0142 si\u0119 w 1821 r. w mie\u015bcie Turku i pochodzi\u0142 ze starej szlacheckiej rodziny, osiad\u0142ej od dawna w kaliskiem. Pierwiastkowe wychowanie odebra\u0142 w domu od matki swojej, staropolskiej matrony, kt\u00f3ra umia\u0142a zaszczepi\u0107 w sercu syna te cnoty, kt\u00f3re mu potem towarzyszy\u0142y w ca\u0142ym \u017cyciu. Po sko\u0144czeniu szko\u0142y wojew\u00f3dzkiej w Kaliszu \u015bp. J\u00f3zef Gorczycki po\u015bwi\u0119ci\u0142 si\u0119 prawu i jako aplikant pracowa\u0142 w tutejszym trybunale. Nie poszed\u0142 jednak t\u0105 drog\u0105, bo stan ziemianina rolnika ci\u0105gn\u0105\u0142 go do siebie. Jako\u017c odbywszy praktyk\u0119 gospodarsk\u0105 i o\u017ceniwszy si\u0119 z pann\u0105 Konstancj\u0105 Nieszkowsk\u0105, osiad\u0142 na pocz\u0105tku w Piotrkowskim, a nast\u0119pnie przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 w strony krakowskie. W tej okolicy \u015bp. zmar\u0142y przep\u0119dzi\u0142 najd\u0142u\u017csz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 swego pracowitego, zacnego i pozytywnego \u017cywota.<\/em><\/p>\n Tu si\u0119 okaza\u0142y w ca\u0142ej pe\u0142ni jego zas\u0142ugi obywatelskie, zaparcie si\u0119 zupe\u0142ne i zapomnienie o sobie, gdy zachodzi\u0142a potrzeba pod\u0105\u017cy\u0107 z pomoc\u0105 innym. \u017baden s\u0105d polubowny, \u017caden kompromis w promieniu dziesi\u0119ciomilowym nie odby\u0142 si\u0119 bez \u015bp. J\u00f3zefa Gorczyckiego. W 1861 r. kiedy margrabia Wielopolski tworzy\u0142 rady powiatowe, obywatele powiatu olkuskiego wybrali \u015bp. zmar\u0142ego jednomy\u015blno\u015bci\u0105 g\u0142os\u00f3w na radc\u0119, a jak na tym stanowisku post\u0119powa\u0142 \u2013 pami\u0119taj\u0105 do dzi\u015b dnia ziemianie w olkuskim.<\/em><\/p>\n \u015ap. Gorczycki mia\u0142 dusz\u0119 niezmiernie poetyczn\u0105; w m\u0142odych latach pisa\u0142 ulotne poezyjki erotycznej tre\u015bci, nie bez warto\u015bci; w p\u00f3\u017aniejszych latach \u017cartobliwej, humorystycznej tre\u015bci, jak \u015bwiadczy korespondencja wierszowana mi\u0119dzy nim a EX-Bocianem (Faustynem \u015awiderskim), z kt\u00f3rym zmar\u0142y pozostawa\u0142 w stosunkach za\u017cy\u0142ych, prowadzona.<\/em><\/p>\n Poezji swoich \u015bp. Gorczycki nie drukowa\u0142, za to by\u0142 sta\u0142ym korespondentem kilku pism prowincjonalnych; jak \u201eTygodnia Piotrkowskiego\u201d, \u201eGazety Kieleckiej\u201d, wreszcie naszego pisma. Opr\u00f3cz fakt\u00f3w pisa\u0142 artyku\u0142y ziemia\u0144sko-spo\u0142ecznej tre\u015bci z poczciw\u0105, zacn\u0105 atencj\u0105[2]<\/a>.<\/em><\/p>\n Ca\u0142e jego \u017cycie to pasmo ci\u0105g\u0142ych us\u0142ug i ofiar spo\u0142ecznych, wie o tym rodzina i znaczna liczba obywateli. Pod koniec \u017cycia \u015bp. J\u00f3zef Gorczycki chcia\u0142 zapewni\u0107 przysz\u0142o\u015bc dziesi\u0119ciorgu swym dzieciom, z kt\u00f3rych troje pozostawi\u0142 nieletnich, zabra\u0142 si\u0119 do ci\u0119zkiej pracy uregulowania rodzinnego maj\u0105tku \u017bd\u017cenice. A prosi\u0142 Boga tylko o par\u0119 lat \u017cycia, aby m\u00f3g\u0142 doko\u0144czy\u0107 zacz\u0119tego dzie\u0142a. Niezbadane s\u0105 jednak wyroki Opatrzno\u015bci. W d. 12 grudnia, przed sam\u0105 p\u00f3\u0142noc\u0105, to zacne i szlachetne serce bi\u0107 przesta\u0142o.<\/em><\/p>\n Bezsilnym jest pi\u00f3ro i wyobra\u017ania aby opisa\u0107 ten \u017cal i t\u0119 bole\u015b\u0107, jaka ogarn\u0119\u0142a wszystkich. By\u0142 to piorun spad\u0142y z jasnego nieba.<\/em><\/p>\n Zaj\u0119to si\u0119 pogrzebem, a ten wymownie \u015bwiadczy\u0142 o czci i mi\u0142o\u015bci, jakimi \u015b.p. J\u00f3zef Gorczycki powszechnie si\u0119 cieszy\u0142. Mn\u00f3stwo obywateli, w\u0142o\u015bcian z kilku wiosek okolicznych, zape\u0142ni\u0142o ko\u015bci\u00f3\u0142 w Malanowie, sk\u0105d po odpowiednim nabo\u017ce\u0144stwie i egzorcie, wypowiedzianej przez ksi\u0119dza Jezierskiego wikariusza w Turku, rodzina, s\u0105siedzi i w\u0142o\u015bcianie zanie\u015bli trumn\u0119 na w\u0142asnych barkach do grobu, pomimo \u017ce stan powietrza i drogi czyni\u0142 to prawie niepodobnem. Na cmentarzu po\u017cegna\u0142 \u015bmiertelne szcz\u0105tki wikariusz parafii Malan\u00f3w ksi\u0105dz Komorowski.<\/em><\/p>\n Zmar\u0142 wi\u0119c zn\u00f3w jeden z tych, kt\u00f3rzy pojmowali, \u017ce \u017cycie nasze nie jest u\u017cyciem, ale obowi\u0105zkiem, bojowaniem ci\u0105g\u0142ym wed\u0142ug psalmisty. Spocz\u0105\u0142 w grobie obok swej matki, kt\u00f3ra w nim to poj\u0119cie w latach dziecinnych ju\u017c zaszczepi\u0142a, a nam \u017cyj\u0105cym jeszcze zosta\u0142a ta wielka pociecha, \u017ce my\u015bl \u015bp. J\u00f3zefa, jego czyny i dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u017cyj\u0105 w\u015br\u00f3d nas, bo jak s\u0142usznie powiedzia\u0142 Brodzi\u0144ski:<\/em> (Nie wiem kto jest autorem powy\u017cszej notatki. Na stronie 161 znajduje si\u0119 r\u0119kopis Jadwigi Tyblewskiej nast\u0119puj\u0105cej tre\u015bci:)<\/p>\n znalaz\u0142am charakterystyk\u0119, kt\u00f3r\u0105 blisko przed dwudziestu laty przys\u0142a\u0142 mi z Warszawy literat J\u00f3zef Muklanowicz (lub Muklonowicz)[3]<\/a>, nazwa\u0142 j\u0105 pr\u00f3b\u0105 charakterystyki, postaram si\u0119 przepisa\u0107, o ile potrafi\u0119 odczyta\u0107 to jego nieczytelne pismo.<\/em><\/p>\n Pr\u00f3ba charakterystyki.<\/em><\/p>\n Przede wszystkim kilka uwag natury og\u00f3lnej. Wszystkie dusze ludzkie, aczkolwiek tak niesko\u0144czenie r\u00f3\u017cnorodne, maj\u0105 wsp\u00f3lne pierwiastki od kombinacji kt\u00f3rych powstaj\u0105 r\u00f3\u017cnice indywidualne. Zdaniem moim takich g\u0142\u00f3wnych pierwiastk\u00f3w jest 2 i tyle\u017c rozumie si\u0119 negacji. Wi\u0119c 1) refleksyjno\u015b\u0107 \u2013 kontrast impresjonizm, 2) obiektywizm \u2013 kontrast subiektywizm. Pierwszy maluje stosunek duszy niejako do zagadnie\u0144 natury umys\u0142owej, intelektualnej. Drugi jest wyrazem stosunku wzgl\u0119dem kwestii moralnych, etycznych.<\/em><\/p>\n Ca\u0142y ten podzia\u0142 wygl\u0105da na papierze \u015bmiesznie pretensjonalnie, lecz to moja wina, bo czuj\u0119, \u017ce nie odda\u0142em nale\u017cycie my\u015bli mojej, wieka, kt\u00f3ry uwydatnia si\u0119 mi\u0119dzy innymi w broszurze: \u201eCz\u0142owiek genialny\u201d. Ot\u00f3\u017c natura bezwarunkowo i wy\u0142\u0105cznie impresjonistyczna nie zdarzy\u0142o mi si\u0119 spotka\u0107 r\u00f3wnie\u017c niewielkiej domieszki refleksyjno\u015bci. Do takiej kategorii nadmieni\u0119 dla przyk\u0142adu i wyja\u015bnienia kwestii nale\u017c\u0105 arty\u015bci, o kt\u00f3rych Puszkin nadmieni\u0142: \u201e……\u201d w tym mie\u015bci si\u0119 \u017ar\u00f3d\u0142o wielu przymiot\u00f3w i niekt\u00f3rych wad:, st\u0105d wyp\u0142ywa delikatno\u015b\u0107, a raczej subtelno\u015b\u0107, wsp\u00f3\u0142czucie, prawo\u015b\u0107 (zupe\u0142na niezdolno\u015b\u0107, nieumiej\u0119tno\u015b\u0107 fa\u0142szu, ob\u0142udy), lecz z drugiej strony porywczo\u015b\u0107, pewna niesprawiedliwo\u015b\u0107, a raczej nie sprawiedliwo\u015b\u0107, zaznaczy\u0107 wypada, \u017ce chodzi g\u0142\u00f3wnie o podkre\u015blenie braku sprawiedliwo\u015bci, jako potrzeby wprost duszy, tego gatunku zw\u0142aszcza co twierdzi: \u201eniechaj \u015bwiat zginie, byle sprawiedliwo\u015bci sta\u0142a si\u0119 zado\u015b\u0107\u201d i pewna niech\u0119\u0107 do wg\u0142\u0119biania si\u0119, zami\u0142owanie \u015blizgania si\u0119 po powierzchni. Co do drugiego pierwiastku: obiektywizm nie tak czysty wszelako jak impresjonizm, bo pewna doza (nieznaczna zreszt\u0105) subiektywizmu. Obiektywizm ten sprawia brak wszelkiego egoizmu, to jest nie bynajmniej jakie\u015b zapomnienie ascetyczne o sobie, lecz odrzucenie stanowczo takiego \u015bwiatopogl\u0105du, \u017ce w\u0142asne ja jest centralnym punktem wszech\u015bwiata, nawet pewne niedocenienie w\u0142asnego ja, czemu poniek\u0105d staje na zawadzie \u00f3w brak w\u0142asnej refleksyjno\u015bci, daru ch\u0142odnego rozumowania wed\u0142ug teoretycznych wskaza\u0144. Gdyby przy takim obiektywi\u017amie by\u0142a i refleksyjno\u015b\u0107, cho\u0107by w niewielkim stopniu, by\u0142by materia\u0142 najzupe\u0142niej odpowiedni do stworzenia dzia\u0142acza spo\u0142ecznego w szerszym stylu, jednego z takich, co stanowi\u0105 wy\u0142\u0105czne punkty w historii, przy wspomnianym braku tworzy si\u0119 to, co nazywaj\u0105 dobroci\u0105, a co w\u0142a\u015bciwie jest gotowo\u015bci\u0105 po\u015bwi\u0119cenia swego niedocenionego nale\u017cycie ja, dla tego, co w danej chwili uwa\u017ca si\u0119 za wa\u017cniejsze, po\u017cyteczniejsze.<\/em><\/p>\n (na stronie 164 jest przyklejony drukowany nekrolog J\u00f3zefa Gorczyckiego nast\u0119puj\u0105cej tre\u015bci:)<\/p>\n W dniu 12 grudnia 1880 r. w maj\u0105tku rodzinnym \u017bd\u017cenice w powiecie tureckim guberni kaliskiej zmar\u0142 prawie nagle \u015bp. J\u00f3zef Gorczycki, obywatel ziemski, w wieku lat 59.<\/em><\/p>\n Zmar\u0142y nale\u017ca\u0142 do tej nielicznej ju\u017c garstki ziemian naszych, kt\u00f3rzy pojmuj\u0105c zadanie obywatela kraju, nie uchylaj\u0105 si\u0119 od \u017cadnych obowi\u0105zk\u00f3w spo\u0142ecznych, chocia\u017cby z pewn\u0105 nawet znaczn\u0105 ofiarno\u015bci\u0105 po\u0142\u0105czonych. To te\u017c przemieszkuj\u0105c w kilku okolicach kraju, wsz\u0119dzie pozostawi\u0142 po sobie jak najlepsze wspomnienie, a \u015blady jego dzia\u0142alno\u015bci obywatelskiej pozosta\u0142a do dzi\u015b dnia w dawnym powiecie olkuskim, gdzie \u015bp. J\u00f3zef Gorczycki piastowa\u0142 przez ca\u0142y czas istnienia rady powiatowej urz\u0105d radcy z jednomy\u015blnego wyboru wszystkich ziemian. Nast\u0119pnie, gdy zaprowadzono samorz\u0105d gminny i w\u00f3jci obieralni pr\u00f3cz administracyjnej mieli i s\u0105dow\u0105 w\u0142adz\u0119, \u015bp. J\u00f3zef by\u0142 jednym z pierwszych obywateli, kt\u00f3rzy nie uchylali si\u0119 od obj\u0119cia tego wa\u017cnego urz\u0119du ze wzgl\u0119du na \u00f3wczesne stosunki, a wiadomo jak przez d\u0142ugi przeci\u0105g czasu my\u015bl prawodawcy by\u0142a spaczona, ju\u017c to przez niew\u0142a\u015bciwe wybory, ju\u017c to z powodu niew\u0142a\u015bciwego wp\u0142ywu na samorz\u0105d gminny zarz\u0105d\u00f3w powiatowych, a zarazem dziwnej, niewyt\u0142umaczonej nawet trudno\u015bci\u0105 po\u0142o\u017cenia, oboj\u0119tno\u015bci inteligencji wiejskiej.<\/em><\/p>\n Wszystkie kwestie \u017cywotne, odnosz\u0105ce si\u0119 do danej okolicy czy tez do…<\/em><\/p>\n (w tym miejscu nekrolog jest urwany, dalszego ci\u0105gu nie by\u0142o. Natomiast pod nekrologiem jest w\u0142asnor\u0119czny dopisek Jadwigi Tyblewskiej nast\u0119puj\u0105cej tre\u015bci:)<\/p>\n Cz\u0119\u015b\u0107 nekrologu \u015bp. Ojca mego znaleziona w ocala\u0142ych rzeczach i wywiezionych z po\u017caru Kalisza roku 1914 r.<\/em><\/p>\n (dzi\u015b ju\u017c dobrze nie pami\u0119tam, ale dalsz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 nekrologu, idealnie pasuj\u0105c\u0105 do pierwszej, dosta\u0142em od kogo\u015b z rodziny, wzgl\u0119dnie znalaz\u0142em u kogo\u015b w papierach i wobec tego podaj\u0119 dalszy ci\u0105g nekrologu:)<\/p>\n \u2026 ca\u0142ego kraju, nie uchodzi\u0142y bacznego umys\u0142u sp. J\u00f3zefa Gorczyckiego to te\u017c przechodz\u0105c wykszta\u0142ceniem og\u00f3\u0142 naszych ziemian, spostrze\u017cenia swe zamieszcza\u0142 w korespondencjach pisywanych do \u201eGazety Kieleckiej\u201d, \u201eKaliszanina\u201d, \u201eTygodnia Piotrkowskiego\u201d wreszcie i w naszym pi\u015bmie opr\u00f3cz faktycznych wiadomo\u015bci, podawa\u0142 r\u00f3\u017cne uwagi odnosz\u0105ce si\u0119 do kaliskiego w og\u00f3le, a do powiatu tureckiego w szczeg\u00f3lno\u015bci.\u00a0\u00a0 By\u0142 tez obdarzony z\u0142otym, prawdziwie staropolskim humorem, kt\u00f3ry si\u0119 objawia\u0142 nieraz w wierszowanej korespondencji, jak\u0105 prowadzi\u0142 z Faustynem \u015awiderskim (EX-Bocianem).<\/em><\/p>\n Cichy i niezmordowany w pracy \u015bp. J\u00f3zef by\u0142 wzorem dobrego m\u0119\u017ca, przyk\u0142adnego ojca licznej rodziny i serdecznego krewnego i przyjaciela. Jakim by\u0142 dla swoich znajomych i podw\u0142adnych, o tym \u015bwiadczy\u0142 liczny orszak pogrzebowy, nios\u0105cy drogie zw\u0142oki na miejsce wiecznego spoczynku na barkach w\u0142asnych, pomimo z\u0142ej drogi i fatalnego powietrza.<\/em><\/p>\n Wszyscy przed wszystkimi cenili w zmar\u0142ym szlachetno\u015b\u0107 i delikatno\u015b\u0107 uczu\u0107, tak rzadkie w naszych czasach cnoty, oraz ducha obywatelskiego pe\u0142nego ofiarno\u015bci, zapominaj\u0105cego nieraz, bodaj o sobie i najbli\u017cszych, a na pierwszym planie dobro bli\u017anich maj\u0105cego na celu.<\/em><\/p>\n Niech popio\u0142om ziemia lekk\u0105 b\u0119dzie, a pok\u00f3j w wieczno\u015bci zacnej duszy \u015bp. J\u00f3zefa Gorczyckiego.<\/em><\/p>\n (Na stronie 165 przyklejony jest nekrolog nastepuj\u0105cej tre\u015bci:)<\/p>\n NEKROLOGIA<\/em><\/p>\n \u015a.p. WILHELM NIESZKOWSKI, jeden z ostatnich ju\u017c kilkunastu \u017cyj\u0105cych jeszcze w kraju naszym napoleo\u0144czyk\u00f3w, zmar\u0142 dnia 23 czerwca rb. W Pu\u0142awach, gdzie na \u0142onie rodziny przep\u0119dzi\u0142 ostatnie lat kilka swego \u017cycia. \u015ap. Nieszkowski urodzony dnia 15 lutego 1795 r. we wsi Bogumi\u0142owie w obwodzie sieradzkim, uko\u0144czywszy korpus kadet\u00f3w w Kaliszu, wszed\u0142 dnia 11-go maja 1812 r. jako sier\u017cant do pu\u0142ku 7-go wojska Ksi\u0119stwa Warszawskiego i w tym\u017ce stopniu przenoszony do r\u00f3\u017cnych pu\u0142k\u00f3w tego\u017c wojska, bra\u0142 udzia\u0142 w kampaniach lat nast\u0119pnych, walcz\u0105c w bitwach: Pod Potsdorfem,[4]<\/a> Wittembergiem,[5]<\/a> Coswigiem,[6]<\/a> i Lipskiem. W tej ostatniej bitwie ranny od kuli karabinowej, przeniesiony zosta\u0142 do pu\u0142ku nadwi\u015bla\u0144skiego i w tym\u017ce s\u0142u\u017c\u0105c bra\u0142 udzia\u0142 w bitwach: Pod Soissons[7]<\/a>, Acis-sur-aube[8]<\/a> i St.Dizier[9]<\/a>. Dnia 24 grudnia 1814 r. przeznaczony zosta\u0142 do wzorowego batalionu grenadier\u00f3w gwardii, nieboszczyk pod dat\u0105 10 kwietnia 1816 r. awansowany w nim zosta\u0142 na starszego sier\u017canta. W rok p\u00f3\u017aniej awansowany na podporucznika, przeniesiony zosta\u0142 do 5 pu\u0142ku piechoty liniowej b. wojska polskiego. Dnia 25 kwietnia 1825 r. mianowany porucznikiem w tym\u017ce pu\u0142ku, a nast\u0119pnie adiutantem pu\u0142kowym, pozosta\u0142 w nim a\u017c do sko\u0144czenia kariery wojskowej w sze\u015bc lat p\u00f3\u017aniej przy przej\u015bciu granicy przez korpus Ramorina[10]<\/a>. Krzy\u017c Virtuti Militarii i medal \u015a-ej Heleny pozosta\u0142y mu jako pami\u0105tki przep\u0119dzonych w wojsku lat m\u0142odych. Bystro\u015b\u0107 umys\u0142u i wielka pami\u0119\u0107 przebytych wypadk\u00f3w, jak niemniej zainteresowanie si\u0119 sprawami publicznymi nie opuszcza\u0142y go do ostatniej chwili \u017cycia, a przy dobrotliwo\u015bci serca i ch\u0119tnym obcowaniu ze znajomymi, jedna\u0142y mu og\u00f3ln\u0105 sympati\u0119, czego wyra\u017anym objawem by\u0142 pogrzeb, w dniu 25-m czerwca r.b. odbyty, na kt\u00f3ry stawi\u0142a si\u0119 znaczna liczba m\u0142odzie\u017cy miejscowej i zw\u0142oki dzielnego wiarusa przenios\u0142a na w\u0142asnych barkach do grobu na cmentarz parafialny we W\u0142ostowicach.<\/em><\/p>\n (Na ostatniej 166 stronie notesu u g\u00f3ry narysowany jest pi\u00f3rkiem i tuszem male\u0144ki dw\u00f3r w \u017bd\u017cenicach \u2013 rysunek autorki pami\u0119tnika. Pod rysunkiem w\u0142asnor\u0119czny podpis:)<\/p>\n Dw\u00f3r w maj\u0105tku \u017bd\u017cenice, tutaj zmar\u0142a matka mego Ojca, tu te\u017c i Ojciec zako\u0144czy\u0142 \u017cycie w 1880 r. 12 grudnia.[11]<\/a><\/em><\/p>\n (Pod tym podpisem jest wklejona kr\u00f3tka notka wyci\u0119ta z gazety:)<\/p>\n (Nades\u0142ane). W Cz\u0119stochowie 27 maja b.r. zmar\u0142 Franciszek Gorczycki, obywatel ziemski, w\u0142a\u015bciciel maj\u0105tku Tomaszowice, guberni Piotrkowskiej.<\/em><\/p>\n (Pod t\u0105 notatk\u0105 r\u0119czna notatka jadwigi Tyblewskiej nast. Tre\u015b\u0107i:)<\/p>\n Franciszek Gorczycki by\u0142 najstarszym moim bratem.<\/em><\/p>\n (Na tym wszelki tekst si\u0119 ko\u0144czy.)<\/p>\n Przepisa\u0142 na maszynie w dniu 26 lipca 1974 r. w Krakowie Eugeniusz Tyblewski, wnuk rodzony Jadwigi Tyblewskiej.<\/p>\n Z tego odpisu przepisa\u0142a cioteczna wnuczka z Ruszczykowskich Stefania Krosnowska 19.I.1981.<\/p>\n Z tego odpisu przepisa\u0142a cioteczna praprawnuczka (rodzona praprawnuczka Stanis\u0142awy Anny Sabiny z Gorczyckich Ruszczykowskiej siostry autorki pami\u0119tnika) Ma\u0142gorzata Karolina Piekarska.<\/p>\n [1]<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Cyprian Gorczycki \u2013 brat Jadwigi \u2013 przyp. E.T.<\/em><\/p>\n<\/div>\n [2]<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Jeden z takich artyku\u0142\u00f3w zachowa\u0142 si\u0119 do dzisiaj \u2013 przyp. E.T. (nie wiem jaki i gdzie \u2013 przyp. MKP.)<\/em><\/p>\n<\/div>\n [3]<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 J\u00f3zef Muklanowicz \u2013 autor m.in. wydanej w 1905 r. ksi\u0105\u017cki pt. \u201eLenistwo\u201d – przyp. MKP.<\/em><\/p>\n<\/div>\n [4]<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 By\u0107 mo\u017ce chodzi o Poysdorf miasto w dolnej Austrii \u2013 przyp. MKP.<\/em><\/p>\n<\/div>\n [5]<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Chodzi o Wittenberg\u0119 miasto w Niemczech w kraju zwi\u0105zkowym Saksonia-Anhalt \u2013 przyp. MKP.<\/em><\/p>\n<\/div>\n [6]<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Chodzi o Coswig (Anhalt) miasto w Niemczech, w kraju zwi\u0105zkowym Saksonia-Anhalt w powiecie Wittenberga. \u2013 przyp. MKP.<\/em><\/p>\n<\/div>\n [7]<\/a>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Soissons \u2013 miejscowo\u015b\u0107 i gmina we Francji, w regionie Pikardia, w departamencie Aisne \u2013 przyp. MKP.<\/em><\/p>\n<\/div>\n
\n MARIA Z GORCZYCKICH<\/em>
\n PODLEWSKA<\/em>
\n \u017cona profesora gimn. Tow. Im. Jana Zamoyskiego<\/em>
\n opatrzona \u015bw. sakramentami, po d\u0142ugich i ci\u0119\u017ckich cierpieniach zasn\u0119\u0142a w Bogu dnia 26-go marca 1936 r.<\/em>
\n nabo\u017ce\u0144stwo \u017ca\u0142obne odb\u0119dzie si\u0119 w dolnym ko\u015bciele \u015bw. krzy\u017ca dnia 30. b.m. t.j. W poniedzia\u0142ek, o godzinie. 10 1\/2 rano, po sko\u0144czeniu kt\u00f3rego nast\u0105pi wyprowadzenie zw\u0142ok na cmentarz Pow\u0105zkowski do grobu rodzinnego, o czym zawiadamiaj\u0105 krewnych, przyjaci\u00f3\u0142, znajomych i \u017cyczliwych pogr\u0105\u017ceni w g\u0142\u0119bokim smutku:<\/em>
\n Matka, m\u0105\u017c, syn, siostry, szwagrowie, siostrze\u0144cy i rodzina.<\/em><\/p>\n
\n 1873 r. um. Franciszka z Jasi\u0144skich 1 voto Gorczycka 2 voto Doruchowska matka mego Ojca (28 grudnia)<\/em>
\n 1841 r. 22 sierpnia umar\u0142 Stanis\u0142aw Nieszkowski ojciec mojej Matki pochowany w \u017belewie.<\/em>
\n 1886 r. 25 maja um. Joanna z Nieszkowskich Nieszkowska matka mojej Matki, umar\u0142a w Warszawie i pochowana na cmentarzu reformowanym. Urodzi\u0142a si\u0119 w 1797 r. 20 maja.<\/em>
\n 1878 r. 19 lutego um. Cyprian Gorczycki w W\u00f3lce (ziemia kaliska) jedyny brat mego Ojca.<\/em>
\n 1880 r. 12 grudnia zmar\u0142 w Kaliskim na wsi \u017bd\u017cenice Ojciec m\u00f3j J\u00f3zef Gorczycki, ur. 1821.<\/em>
\n 1901 r. 2 marca zmar\u0142a moja Matka Konstancja z Nieszkowskich Gorczycka, ur. 1827 r. <\/em>
\n 1902 r. 27 maja zmar\u0142 Franciszek Gorczycki brat m\u00f3j najstarszy, ur. w 1846 r.<\/em>
\n 1887 r. 23 marca zmar\u0142 Bronis\u0142aw Gorczycki, ur. 1848 r. <\/em>
\n 1895 r. 3 marca umar\u0142 Cyprian Gorczycki ur. 1856[1]<\/a><\/em>
\n 1905 r. 30 maja umar\u0142 Konstanty Gorczycki ur. 1862.<\/em>
\n 1918 r. 21 listopada umar\u0142 Ignacy Tyblewski, pochowany w Sumach.<\/em>
\n 1919 r. 15 kwietnia umar\u0142a Salomea Gorczycka (zakonnica) w Jaz\u0142owcu ur. 1854.<\/em>
\n 1915 r. 21 wrze\u015bnia umar\u0142 Adam Skrzynecki, w Januszpolu pochowany ur. 1880 r.<\/em>
\n 1916 r. 24 listopada umar\u0142 Bronis\u0142aw Ruszczykowski, ur. 1840 r. <\/em>
\n 1928 r. 7 kwietnia zmar\u0142a Maria z Gorczyckich 1 v. Skawi\u0144ska, 2 v. Skrzynecka.<\/em>
\n 1929 r. 26 maja zmar\u0142a Stanis\u0142awa z Gorczyckich Ruszczykowska, w Koniecpolu pochowana. 1929 r. z dnia 22 na 23 grudnia zmar\u0142a Aleksandra z Gorczyckich Paw\u0142owiczowa pod G\u00f3r\u0105 Kalwari\u0105 w willi Olesinek. <\/em>
\n 1911 r. dnia 11 sierpnia umar\u0142a Wanda Maleszewska. <\/em>
\n 1876 r. 6 lutego umar\u0142 Ignacy Skawi\u0144ski ur. 1841 r. <\/em>
\n 1933 r. 1 pa\u017adziernika umar\u0142a Maria ze Z\u0142otnickich Tyblewska, pochowana w warszawie na Pow\u0105zkach.<\/em><\/p>\n<\/a>
\n Chocia\u017c nie sko\u0144czysz, ci\u0105gle r\u00f3b,<\/em>
\n Ciebie, nie dzie\u0142o, porwie gr\u00f3b.<\/em>
\n Cho\u0107 tu na ziemi kr\u00f3tko nas,<\/em>
\n Czas wszystko sko\u0144czy, bo ma czas.<\/em><\/p>\n
\n