![\"franciszek](\"http:\/\/piekarscy.com.pl\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/franciszek-Gorczycki.jpg\")
<\/a>Franciszek Gorczycki
zdj\u0119cie z okresu powstania styczniowego<\/p><\/div>\n
W pierwszych dniach lutego (daty nie pami\u0119tam) przed samym po\u0142udniem kazano si\u0119 szykowa\u0107 do wymarszu. Dwa plutony kawalerii pod dow\u00f3dztwem rotmistrz\u00f3w: Mi\u0119tty-Miko\u0142ajewicza i Na\u0142\u0119cza-Brudzewskiego, a pod zwierzchni\u0105 komend\u0105 b. oficera wojsk polskich z r. 1831 Lipczy\u0144skiego, niewielka garstka piechoty uzbrojonej w zabrane w Szycach karabiny i dubelt\u00f3wki oraz garstka kosynier\u00f3w, stanowi\u0105ce oddzia\u0142 pod naczelnym dow\u00f3dztwem Kurowskiego, wyruszy\u0142y z Ojcowa w stron\u0119 Olkusza. Od Przegini do Olkusza pada\u0142 \u015bnieg z deszczem, wskutek czego przemokli\u015bmy do nitki. Oddzia\u0142 przyszed\u0142 do Olkusza ju\u017c wieczorem; przyj\u0119li nas \u017bydzi z latarniami, a wszyscy mieszka\u0144cy pomie\u015bcili nas wygodnie. Wiem, \u017ce tej nocy nie by\u0142y nigdzie rozstawiane pikiety konne. Na drugi dzie\u0144 oko\u0142o 9 rano wyruszyli\u015bmy w stron\u0119 S\u0142awkowa i tu by\u0142 odpoczynek.<\/em><\/p>\n Teraz dow\u00f3dztwo nad oddzia\u0142em Kurowski zda\u0142 oficerowi rosyjskiemu Nikiforowi[1]<\/a> i mnie kazano by\u0107 przy nim ordynansem-adiutantem. Pierwsze wi\u0119cej jak szorstkie obchodzenie si\u0119 z \u017co\u0142nierzami, a zw\u0142aszcza z kawaleri\u0105, Nikiforowa, zauwa\u017cy\u0142em zaraz w S\u0142awkowie, a potem po drodze do Maczek, a raczej stacji Granica (austriacka), gdzie poci\u0105gn\u0119li\u015bmy, a przybyli ju\u017c wieczorem tego\u017c dnia w\u015br\u00f3d deszczu ze \u015bniegiem. Kawaleria da\u0142a je\u015b\u0107 koniom w remizach kolejowych, piechota pomie\u015bci\u0142a si\u0119 w domach przy dworcu kolejowym.<\/em><\/p>\n W dwie godziny p\u00f3\u017aniej zaszed\u0142 poci\u0105g, do kt\u00f3rego powprowadzano konie i wsiad\u0142a te\u017c ca\u0142a piechota. Nast\u0119pnie przez Z\u0105bkowice i D\u0105brow\u0119 poci\u0105giem tym podjechali\u015bmy pod sam Sosnowiec. W ci\u0105gu p\u00f3\u0142 godziny, a mo\u017ce nieco pr\u0119dzej, ca\u0142y ten oddzia\u0142 mog\u0105cy wraz z kawaleri\u0105 liczy\u0107 nieca\u0142e dwie\u015bcie ludzi, zaszed\u0142 od granicy pruskiej kieruj\u0105c si\u0119 ku komorze celnej. Piechota zacz\u0119\u0142a ogie\u0144 do stra\u017cnik\u00f3w granicznych i kozak\u00f3w, jacy tam si\u0119 znajdowali; byli oni ju\u017c przygotowani do stawiania oporu w razie napadu powsta\u0144c\u00f3w nocn\u0105 por\u0105.<\/em><\/p>\n Nieca\u0142e dwie godziny trwa\u0142a strzelanina w Sosnowcu, cz\u0119\u015b\u0107 \u017co\u0142nierzy rosyjskich bez broni zdo\u0142a\u0142a uciec za granic\u0119, reszta podda\u0142a si\u0119. Piechota, a g\u0142\u00f3wnie kosynierzy pod dow\u00f3dztwem Cieszkowskiego, dali najwi\u0119cej dowod\u00f3w odwagi i im nale\u017cy zawdzi\u0119czy\u0107, \u017ce z Sosnowca wywieziono dosy\u0107 broni, oko\u0142o 20 koni i zabrano kas\u0119 komory celnej, w kt\u00f3rej by\u0142a znaczna suma pieni\u0119dzy.[2]<\/a><\/em><\/p>\n W bitwie tej zosta\u0142 ranny Cieszkowski[3]<\/a>, dow\u00f3dca kosynier\u00f3w, zgin\u0119\u0142o siedmiu powsta\u0144c\u00f3w i by\u0142o kilkunastu rannych. Straty nieprzyjaci\u00f3\u0142 nie s\u0105 mi dobrze wiadome, ale nie by\u0142y wi\u0119ksze.<\/em><\/p>\n Na trzeci dzie\u0144 po bitwie wr\u00f3cili\u015bmy do Ojcowa. Zosta\u0142em na powr\u00f3t oddelegowany do plutonu Na\u0142\u0119cza. Mi\u0119dzy Kurowskim, Nikiforowem i pieczeniarzami zachodzi\u0142y ci\u0105gle nieporozumienia.<\/em><\/p>\n Przyby\u0142 do Ojcowa Rochebrun[4]<\/a> z dwoma jeszcze Francuzami, wybierali najlepszych ludzi do oddzia\u0142u swego i musztrowali ich usilnie, przybywa\u0142o te\u017c tutaj codziennie po kilkudziesi\u0119ciu ochotnik\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie z Krakowa i Galicji.<\/em><\/p>\n
\n