![\"franciszek](\"http:\/\/piekarscy.com.pl\/wp-content\/uploads\/2014\/02\/franciszek-Gorczycki.jpg\")
<\/a>Franciszek Gorczyczki
zdj\u0119cie z okresu powstania styczniowego<\/p><\/div>\n
Na drugi dzie\u0144 po rozstrzelaniu Iskry[1]<\/a> ca\u0142y oddzia\u0142 Chmiele\u0144skiego, z\u0142o\u017cony z jego podkomendnych z oddzia\u0142u Ottona (W\u0119gra)[2]<\/a> i oddzia\u0142u Soko\u0142owskiego (Iskry), przyby\u0142 do Me\u0142chowa i tam Chmiele\u0144ski decydowa\u0142 si\u0119 przyj\u0105\u0107 bitw\u0119 z oddzia\u0142em wojska rosyjskiego, jaki na\u0144 d\u0105\u017cy\u0142 z Kielc[3]<\/a>. W tym celu: a) oddzia\u0142 Ottona zaj\u0105\u0142 krzaki od strony p\u00f3\u0142nocnej, najwi\u0119cej ku Drochlinowi wysuni\u0119te, b) oddzia\u0142 po Iskrze (nie pami\u0119tam, kto tym oddzia\u0142em dowodzi\u0142)[4]<\/a> zaj\u0105\u0142 las po\u0142o\u017cony po stronie po\u0142udniowej Be\u0142chowa, c) oddzia\u0142 Chmiele\u0144skiego \u015brodek pozycji, ogr\u00f3d i dw\u00f3r w Be\u0142chowie, d) kawaleria pod dow\u00f3dztwem Rzepeckiego[5]<\/a> sta\u0142a w w\u0105wozie przy ogrodzie w Me\u0142chowie.<\/em><\/p>\n Oko\u0142o godz. 9 rano zacz\u0119\u0142a si\u0119 bitwa pod Be\u0142chowem. Piechota rosyjska najpierw z najwi\u0119ksz\u0105 si\u0142\u0105 (od strony wschodniej, tj. od Drochlina) atakowa\u0142a oddzia\u0142 Ottona (na lewym skrzydle naszej pozycji) stoj\u0105cy i oczekuj\u0105cy bitwy w krzakach w\u015br\u00f3d p\u00f3l, tote\u017c z oddzia\u0142u tego zgin\u0119\u0142a tylko 1\/10 cz\u0119\u015b\u0107. Sam Otton zosta\u0142 ci\u0119\u017cko ranny, uniesiony z pola bitwy przez swoich podczas odwrotu, zostawiony zosta\u0142 we wsi Niegowa, gdzie umar\u0142 i tam pochowany zosta\u0142[6]<\/a>. Podobno Otton ten by\u0142 cz\u0142onkiem arystokratycznej rodziny w\u0119gierskiej[7]<\/a>. W dwa lata po powstaniu kilka os\u00f3b jego rodziny (w r. 1866) przyjecha\u0142o do Niegowy, aby zm\u00f3wi\u0107 pacierz u jego grobu.<\/em><\/p>\n Oko\u0142o godz. 12 w po\u0142udnie zacz\u0105\u0142 si\u0119 zupe\u0142ny odwr\u00f3t ca\u0142ego oddzia\u0142u Chmiele\u0144skiego. Nie m\u00f3g\u0142 on skierowa\u0107 odwrotu tego w stron\u0119 zachodni\u0105, ty\u0142 mu bowiem zaj\u0119li z tej strony dragoni i cz\u0119\u015b\u0107 piechoty rosyjskiej, skierowa\u0142 wi\u0119c odwr\u00f3t ku Lelowu, tj. na po\u0142udnie, i po przej\u015bciu oko\u0142o Staromie\u015bcia przyby\u0142 do Lgoty B\u0142otnej, ci\u0105gle maj\u0105c na karku wojsko rosyjskie i ci\u0105gle b\u0119d\u0105c zmuszony odstrzeliwa\u0107 si\u0119 naje\u017cd\u017caj\u0105cym z bok\u00f3w kozakom i dragonom.<\/em><\/p>\n Chmiele\u0144ski poszed\u0142 dalej do wsi Bystrzanowice, a nast\u0119pnie przez wsie Gorzk\u00f3w, Niegow\u0119 do Zdowa i a\u017c do tej wsi by\u0142 nieustannie \u015bcigany przez wojska rosyjskie, kt\u00f3re po drodze spali\u0142y budowle dworskie w Bystrzanowicach, nie wiadomo nawet, z jakiego powodu, bo tam nie by\u0142o nawet utarczki z powsta\u0144cami.<\/em><\/p>\n Kawaleria powsta\u0144cza pod dow\u00f3dztwem Rzepeckiego (z Ks. Pozna\u0144skiego), o kt\u00f3rym nie wiem dobrze, czy by\u0142 wojskowym pruskim, czy tez uczy\u0142 si\u0119 sztuki wojennej w Cunco, by\u0142a wys\u0142ana przeciw dragonom bior\u0105cym ty\u0142 oddzia\u0142owi w czasie bitwy (pod Be\u0142chowem), sromotnie jednak uciek\u0142a w stron\u0119 Z\u0142otego Potoku i zatrzyma\u0142a si\u0119 dopiero w osadzie Julianka na drodze od Janowa do Przyrowa w blisko\u015bci wsi Zalesice.<\/em><\/p>\n W bitwie pod Be\u0142chowem by\u0142o Rosjan oko\u0142o 5 rot z dwoma dzia\u0142ami. Trzy z\u0142\u0105czone pod Chmiele\u0144skim oddzia\u0142y liczy\u0142y od oko\u0142o 600 do 700 piechoty i 150 kawalerii. By\u0142a to chwila, kiedy Chmiele\u0144ski mia\u0142 najwi\u0119kszy oddzia\u0142.<\/em><\/p>\n Najpierw powsta\u0144cy zostali wyparci z krzak\u00f3w w\u015br\u00f3d p\u00f3l (oddzia\u0142 Ottona), nast\u0119pnie ust\u0119powa\u0142 oddzia\u0142 piechoty Chmiele\u0144skiego (\u015brodek) w stron\u0119 lasku, w kt\u00f3rym by\u0142 ustawiony oddzia\u0142 po Iskrze (prawe skrzyd\u0142o ze strony po\u0142udniowej).<\/em><\/p>\n Dzia\u0142a rosyjskie strzela\u0142y do oddzia\u0142y Chmiele\u0144skiego stoj\u0105cego w ogrodzie i mi\u0119dzy budynkami dworskimi, nie robi\u0105c szkody powsta\u0144com, ale ju\u017c po drugim wystrzale armatnim uciek\u0142a kawaleria jego stoj\u0105ca, jak wiadomo, w w\u0105wozie ci\u0105gn\u0105cym si\u0119 obok ogrodu i zabudowa\u0144 z prawej strony wzgl\u0119dnie do frontu powsta\u0144c\u00f3w w folwarku.<\/em><\/p>\n [1]<\/a> W\u0142adys\u0142aw Soko\u0142owski, pseud. Iskra, dow\u00f3dca partii powsta\u0144czej w Krakowskiem, za nadu\u017cycia i gwa\u0142ty skazany na kar\u0119 \u015bmierci, rozstrzelany w Drochlinie 28.IX.1863 na mocy wyroku powsta\u0144czego s\u0105du wojennego.<\/em><\/p>\n<\/div>\n [2]<\/a> Esterhazy, pseud. Otto (ur. ok. 1828, zgin\u0105\u0142 30 wrze\u015bnia 1863 w czasie bitwy pod Me\u0142chowem) \u2013 w\u0119gierski powstaniec, rotmistrz kawalerii, dow\u00f3dca oddzia\u0142u wojsk polskich w czasie powstania styczniowego.<\/em><\/p>\n<\/div>\n [3]<\/a> Bitwa pod Be\u0142chowem rozegra\u0142a si\u0119 30.IX.1863.<\/em><\/p>\n<\/div>\n [4]<\/a> Dow. Oddzia\u0142u po Iskrze zosta\u0142 Teofil W\u0142adycza\u0144ski, pseud. Zaremba, b. pp\u0142k wojsk carskich, p\u0142k powsta\u0144czy; zm. z ran po bitwie pod Be\u0142chowem.<\/em><\/p>\n<\/div>\n
\n