![\"janek\"](\"http:\/\/piekarscy.com.pl\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/janek.jpg\")
<\/a>Jan Tch\u00f3rz na zdj\u0119ciu zrobionym zaraz po otwarciu wagonu kolejowego na stacji Warszawa Wschodnia<\/p><\/div>\n
ODWIEDZINY U WALERKI<\/strong><\/em><\/p>\n Do Chom\u0119cisk wybrali\u015bmy si\u0119 dopiero po obiedzie. Tam gospodarzy teraz Walerka ze swym m\u0119\u017cem – Kazimierzem Ko\u0142odzie\u00adjem – szwagrem i najm\u0142odszym synem Krzysiem. c.d.n.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dalszy ci\u0105g niepublikowanego reporta\u017cu wspomnieniowego mojego Ojca.\u00a0Powojenne dzieje jego adoptowanego brata – dziecka Zamojszczyzny. ODWIEDZINY U WALERKI Do Chom\u0119cisk wybrali\u015bmy si\u0119 dopiero po obiedzie. Tam gospodarzy teraz Walerka ze swym m\u0119\u017cem – Kazimierzem Ko\u0142odzie\u00adjem – szwagrem i najm\u0142odszym synem Krzysiem. Szli\u015bmy od lasu, dobrami, w kt\u00f3rych pi\u0105tego grudnia 1942 roku kryli si\u0119 \u201echomenscy\u201d – od […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,309],"tags":[310,311,140,139,308,251,313],"class_list":["post-2532","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-piekarscy","category-tchorz","tag-dzieje-rodziny-tchorzow","tag-jan-tchorz","tag-maciej-pawel-piekarski","tag-maciej-piekarski","tag-reportaz","tag-wspomnienia","tag-zofia-tchorz"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2532","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2532"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2532\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2533,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2532\/revisions\/2533"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2532"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2532"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2532"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n<\/em>Szli\u015bmy od lasu, dobrami, w kt\u00f3rych pi\u0105tego grudnia 1942 roku kryli si\u0119 \u201echomenscy\u201d – od lasu, kt\u00f3rego tak ba\u0142 si\u0119 Kulman. Powoli zbli\u017cali\u015bmy si\u0119 do Chom\u0119cisk.
\n<\/em>W 1964 jak by\u0142em ostatni raz w Chom\u0119ciskach to szwagier (przecie\u017c m\u00f3j wojenny szwagier) wyka\u0144cza\u0142 w\u0142a\u015bnie pi\u0119kny murowany dom. Ju\u017c w\u00f3wczas usun\u0105\u0142 miny mo\u017adzierzowe, kt\u00f3rymi by\u0142a zasypana studnia. Ju\u017c po wod\u0119 nie trzeba by\u0142o chodzi\u0107 do Szymal\u00f3w. Ob\u00f3rka stanowi\u0105ca przed\u0142u\u017cenie chaty Mamy Tch\u00f3rzyny by\u0142a ju\u017c rozebrana, a sama cha\u0142upina zamiast strzechy by\u0142a pokryta pap\u0105. Jak teraz znajd\u0119 Chom\u0119ciska? – Nie pyta\u0142em o to Janka.
\n<\/em>Gdy wyszli\u015bmy z lasu najpierw dostrzeg\u0142em dom szwagra. W\u00f3wczas w 64 wydawa\u0142 mi si\u0119 bardzo olbrzymi, a teraz to ju\u017c w og\u00f3le gigant.
\n<\/em>Dopiero po chwili zorientowa\u0142em si\u0119, \u017ce wra\u017cenie to powoduje fakt, \u017ce stara cha\u0142upina Mamy Tch\u00f3rzyny jest ju\u017c do po\u0142owy rozebrana. Faktycznie pozosta\u0142a z niej tylko po\u0142owa. Z ka\u017cdego boku tylko jedno okno i drzwi, kt\u00f3re styka\u0142y si\u0119 teraz z naro\u017cnikami. Ob\u00f3rka stanowi\u0142a teraz oddzielny male\u0144ki budynek przesuni\u0119ty w g\u0142\u0105b pola.
\n<\/em>Jak wygl\u0105da teraz Walerka?! Jak j\u0105 pami\u0119tam jeszcze w 1947, a potem w 1964, mimo prze\u017cy\u0107, by\u0142a to m\u0142oda \u0142adna roze\u015bmiana dziewczyna.
\n<\/em>Gdy weszli\u015bmy do domu, Walerki nie by\u0142o. Wyjecha\u0142a gdzie\u015b do Izbicy z najm\u0142odszym synem – Krzysiem. Przywita\u0142 nas szwagier. By\u0142a r\u00f3wnie\u017c Halinka, kt\u00f3ra przyjecha\u0142a z Zamo\u015bcia do lasu na poziomki i maliny. Jak ostatni raz j\u0105 widzia\u0142em w czterdziestym si\u00f3dmym mia\u0142a w\u00f3wczas niespe\u0142na p\u00f3\u0142tora roku. Teraz przywita\u0142a mnie \u015bliczna zgrabna dziewczyna. Szwagier si\u0119 troch\u0119 jakby postarza\u0142. Praca, prze\u017cycia wojenne – przesiedzia\u0142 przecie\u017c w obozach od kampanii wrze\u015bniowej a\u017c do ko\u0144ca wojny – sze\u015b\u0107 d\u0142ugich lat.
\n<\/em>To robi swoje, to osobny temat i rozdzia\u0142. Teraz pracuje w Zamo\u015bciu jako portier, a w miar\u0119 si\u0142 i czasu wykorzystuj\u0105c swoje umiej\u0119tno\u015bci para si\u0119 stolark\u0105.
\n<\/em>Uca\u0142owali\u015bmy si\u0119 serdecznie i zm\u0119czeni drog\u0105 usiedli\u015bmy w izbie na \u0142awie zajadaj\u0105c \u015bwie\u017ce czere\u015bnie. Nadszed\u0142 stryj Stacho – wyszli\u015bmy na zewn\u0105trz, zrobili\u015bmy sobie pami\u0105tkowe zdj\u0119cia. I tak wyw\u0119drowali\u015bmy w las. Jeszcze w czterdziestym si\u00f3dmym by\u0142 tu austriacki cmen\u00adtarz wojenny z pierwszej wojny \u015bwiatowej, kt\u00f3ry Niemcy podczas drugiej wojny uporz\u0105dkowali. Jak w\u00f3wczas w czterdziestym si\u00f3dmym opowiada\u0142 Stary Szymala, kt\u00f3ry kopa\u0142 na tym cmentarzu groby, chowano ich po kilkunastu. Dzi\u015b po niemieckich grobach nie ma ani \u015bladu. Pozosta\u0142a tylko jeszcze jaka\u015b jedna samotna mogi\u0142a partyzanta – le\u015bnego cz\u0142owieka z ostatniej wojny. Wr\u00f3cili\u015bmy do cha\u0142upy. Popatrzy\u0142em w okno w kierunku wsi. Z dala drog\u0105 zm\u0119czona upa\u0142em zbli\u017ca\u0142a si\u0119 Walerka z Krzysiem. Nie b\u0119d\u0119 opisywa\u0142 powitania. Ju\u017c po pierwszym dniu pobytu w Borowinie: wiedzia\u0142em, \u017ce musz\u0119 napisa\u0107 reporta\u017c. Spr\u0119\u017cy\u0142em si\u0119 ostro. W\u0142\u0105czy\u0142em magnetofon.
\n<\/em>– Walerka. Jak to by\u0142o podczas wojny?!<\/em><\/p>\n