![\"DSC_5175\"](\"http:\/\/piekarscy.com.pl\/wp-content\/uploads\/2014\/06\/DSC_5175.jpg\")
<\/a><\/p>\nBabcia Konstancja z domu Kurzy\u0144ska urodzi\u0142a si\u0119 w 1898 roku w czworakach w Zwierzy\u0144cu nad Wieprzem w rodzinie ch\u0142opskiej. By\u0142a podobno naj\u0142adniejsz\u0105 z c\u00f3rek mojej prababci Katarzyny Czochry. Prababcia zreszt\u0105, zanim wysz\u0142a za m\u0105\u017c, mia\u0142a ju\u017c jedn\u0105 c\u00f3rk\u0119. Panie\u0144skim dzieckiem by\u0142a Anna, bo jak g\u0142osi\u0142a rodzinna legenda \u2013 prababci\u0119 kto\u015b zgwa\u0142ci\u0142. Czy tak by\u0142o naprawd\u0119? Nie wiem. Wiem natomiast, \u017ce Stanis\u0142aw Kurzy\u0144ski, m\u00f3j pradziadek wzi\u0105\u0142 sobie pann\u0119 z dzieckiem i mia\u0142 z ni\u0105 kolejne pi\u0119cioro dzieci. W tym moj\u0105 ukochan\u0105 babci\u0119 Konstancj\u0119, zwan\u0105 Koci\u0105. Z rodzinnych przekaz\u00f3w wiem, \u017ce niezbyt szanowa\u0142 swoja \u017con\u0119. Mia\u0142 ci\u0119\u017ck\u0105 r\u0119k\u0119 zar\u00f3wno dla niej, jak i dzieci. \u017bona mia\u0142a by\u0107 pos\u0142uszna m\u0119\u017cowi. Dlatego jak co\u015b pradziadkowi nie pasowa\u0142o \u2013 la\u0142! Obrywa\u0142o si\u0119 te\u017c dzieciom. Zw\u0142aszcza c\u00f3rkom! Babcia dosta\u0142a kiedy\u015b lanie za to, \u017ce przynios\u0142a do domu je\u017ca. Jako kilkulatka marzy\u0142a o w\u0142asnym zwierz\u0105tku. Takim tylko dla siebie. Uda\u0142o si\u0119 jej z\u0142apa\u0107 w lesie je\u017ca. Schowa\u0142a go do pude\u0142ka i przynios\u0142a do domu. Niestety w nocy je\u017c strasznie tupa\u0142. To obudzi\u0142o pradziadka, kt\u00f3ry odkrywszy zwierz\u0119 spra\u0142 c\u00f3rk\u0119 na kwa\u015bne jab\u0142ko za g\u0142upie pomys\u0142y, a je\u017ca kaza\u0142 odnie\u015b\u0107 z powrotem do lasu. <\/em> To historia mi\u0142o\u015bci mojej babci i dziadka opublikowana w tygodniku „Chwila dla Ciebie”, ale pozbawiona skr\u00f3t\u00f3w i ingerencji redakcyjnych. Babcia Konstancja z domu Kurzy\u0144ska urodzi\u0142a si\u0119 w 1898 roku w czworakach w Zwierzy\u0144cu nad Wieprzem w rodzinie ch\u0142opskiej. By\u0142a podobno naj\u0142adniejsz\u0105 z c\u00f3rek mojej prababci Katarzyny Czochry. Prababcia zreszt\u0105, zanim wysz\u0142a za m\u0105\u017c, mia\u0142a ju\u017c […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13,12],"tags":[327,328,82,324,325,118,119,120,326],"class_list":["post-2759","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-kurzynscy","category-stec","tag-artykul","tag-chwila-dla-ciebie","tag-julian-stec","tag-katarzyna-czochra","tag-katarzyna-kurzynska","tag-konstancja-kurzynska","tag-konstancja-stec","tag-konstancja-z-kurzynskich-stecowa","tag-stanislaw-kurzynski"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2759","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2759"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2759\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2769,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2759\/revisions\/2769"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2759"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2759"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2759"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nMieszkali na Roztoczu, a dok\u0142adnie w Zwierzy\u0144cu nad Wieprzem. By\u0142 to folwark rodu Zamojskich. Tu zwyczaj by\u0142 taki, \u017ce hrabina trzyma\u0142a do chrztu dzieci \u201eswoich\u201d folwarcznych ch\u0142op\u00f3w. Dlatego zosta\u0142a chrzestn\u0105 matk\u0105 mojej babci. Dla dzieci organizowa\u0142a w pa\u0142acu ochronk\u0119. Tam uczy\u0142a je pisa\u0107 i czyta\u0107. Nauczy\u0142a tego r\u00f3wnie\u017c moj\u0105 babci\u0119. Pradziadek niestety wola\u0142 zagl\u0105da\u0107 do kieliszka. \u201eNa w\u00f3dk\u0119 w domu by\u0142o zawsze. Na dzieci nigdy!\u201d \u2013 Powiedzia\u0142a mi po latach ciotka, najm\u0142odsza c\u00f3rka babci Konstancji. Dlatego do szko\u0142y babcia chodzi\u0142a podobno tylko miesi\u0105c. Marzy\u0142a jednak o innym \u017cyciu. <\/em>
\nRodzina babci by\u0142a niezwykle biedna. Posagu wi\u0119c babcia nie mia\u0142a, ale jako jedna z naj\u0142adniejszych dziewczyn w Zwierzy\u0144cu mia\u0142a wielu staraj\u0105cych. Wybra\u0142a jednego. Niestety wybuch\u0142a I wojna \u015bwiatowa i ukochany \u2013 legionista Pi\u0142sudskiego \u2013 zgin\u0105\u0142 w okopach. Konstancja by\u0142a tak zrozpaczona, \u017ce nawet my\u015bla\u0142a o samob\u00f3jstwie. Od pomys\u0142u odwiod\u0142a j\u0105 ukochana siostra Mania. Na szcz\u0119\u015bcie nie odpuszczali te\u017c staraj\u0105cy si\u0119 o jej r\u0119k\u0119 kolejni kawalerowie. Babcia chodzi\u0142a z nimi na spacery i wys\u0142uchiwa\u0142a komplement\u00f3w. Zdecydowa\u0107 si\u0119 jednak nie umia\u0142a. A czas p\u0142yn\u0105\u0142. Mia\u0142a 25 lat, co wtedy oznacza\u0142o staropanie\u0144stwo. Jej matka Katarzyna z Czochr\u00f3w uparcie powtarza\u0142a: \u201eKostuniu, \u015blepy, garbaty, stary i pijak, ale bierz!\u201d By\u0107 mo\u017ce m\u00f3wi\u0105c to, mia\u0142a na my\u015bli w\u0142asne ma\u0142\u017ce\u0144stwo? W ko\u0144cu ona sama, jako panna z dzieckiem, nie mog\u0142a przebiera\u0107 w kawalerach. Staraj\u0105cy si\u0119 o r\u0119k\u0119 babci nie odpuszczali. Pewnego razu, gdy by\u0142a z jednym z nich na spacerze, nadbieg\u0142 drugi z rewolwerem w d\u0142oni:<\/em>
\n– Jak mnie nie wybierzesz zastrzel\u0119 i jego i ciebie i siebie! \u2013 wykrzykiwa\u0142 wymachuj\u0105c broni\u0105. <\/em>
\nT\u0119 histori\u0119 babcia opowiada\u0142a mi potem wielokrotnie. Mocno przy tym gestykuluj\u0105c i m\u00f3wi\u0105c, \u017ce wtedy strasznie si\u0119 ba\u0142a. Wyrwa\u0142a jednak rewolwer i wyrzuci\u0142a do przydro\u017cnego rowu, a potem uciek\u0142a do domu. Kiedy\u015b nawet pokaza\u0142a mi to miejsce, ale dzi\u015b ju\u017c bym go nie pozna\u0142a, a spyta\u0107 nie ma ju\u017c kogo. <\/em>
\nW\u015br\u00f3d staraj\u0105cych si\u0119 o jej r\u0119k\u0119 by\u0142 pewien sporo od niej straszy, bo o lat 14, i na dodatek mocno \u0142ysiej\u0105cy ogrodnik \u2013 Julian Stec. Urodzony w 1886 roku, osierocony w dzieci\u0144stwie przez matk\u0119, wychowywany by\u0142 przez z\u0142\u0105 macoch\u0119. Tak\u0105, jak z bajek o \u201eKopciuszku\u201d czy \u201eJasiu i Ma\u0142gosi\u201d. Julian by\u0142 wykszta\u0142cony, inteligentny, niezwykle kulturalny, z dobr\u0105 prac\u0105, obeznany w \u015bwiecie, znaj\u0105cy j\u0119zyki, no i\u2026 bohater wojenny. Nie tylko bra\u0142 udzia\u0142 w I wojn\u0119 \u015bwiatowej, ale jeszcze zg\u0142osi\u0142 si\u0119 na ochotnika na wojn\u0119 polsko-radzieck\u0105 w 1920 roku. By\u0142 w 22 pu\u0142ku podkarpackich strzelc\u00f3w konnych w stopniu plutonowego. Bra\u0142 udzia\u0142 w ofensywie znad Wieprza. Ranny w nog\u0119 pod Chodorowem zosta\u0142 odznaczony przez marsza\u0142ka J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. Babcia jednak nie chcia\u0142a na m\u0119\u017ca \u0142ysego. Nie tak wyobra\u017ca\u0142a sobie tego jedynego, z kt\u00f3rym ma sp\u0119dzi\u0107 reszt\u0119 \u017cycia. Ten m\u0119\u017cczyzna wydawa\u0142 jej si\u0119 po prostu nie\u0142adny. Wargi mia\u0142 t\u0142uste, w\u0142os\u00f3w prawie wcale i jeszcze jak patrzy\u0142 na ni\u0105, to tak, jakby wzrokiem po\u017cera\u0142. Um\u00f3wi\u0142a si\u0119 na randk\u0119 z rudym m\u0142odzie\u0144cem z Poznania. Podczas spaceru us\u0142ysza\u0142a:<\/em>
\n\u2013 Panno Konstancjo! Pani z tym chodzi\u0142a na spacerki, z tamtym chodzi\u0142a i za \u017cadnego pani nie wysz\u0142a\u2026 <\/em>
\nO! To Konstancj\u0119 doprowadzi\u0142o do sza\u0142u! Dlatego konkurent od razu dosta\u0142 reprymend\u0119: <\/em>
\n\u2013 A co mi tu pan b\u0119dzie wypomina\u0142 staraj\u0105cych si\u0119? Za pana te\u017c nie wyjd\u0119! \u2013 Odpowiedzia\u0142a babcia i zostawiwszy os\u0142upia\u0142ego Poznaniaka na \u015brodku drogi, pobieg\u0142a do \u017cony ciotecznego brata. Mocno zdenerwowana decyzj\u0119 podj\u0119\u0142a natychmiast. Do domu kuzynostwa wpad\u0142a jak po ogie\u0144 wo\u0142aj\u0105c od progu: <\/em>
\n\u2013 Korzeniowska! Biegnijcie po \u0142ysego ogrodnika. <\/em>
\n\u017bona kuzyna pobieg\u0142a i po chwili wr\u00f3ci\u0142a z moim dziadkiem. <\/em>
\n\u2013 Panie Stec \u2013 powiedzia\u0142a babcia. \u2013 Zdecydowa\u0142am si\u0119 wyj\u015b\u0107 za pana. \u015alub mo\u017cemy bra\u0107 natychmiast. <\/em>
\n\u2013 Bardzom kontent panno Konstancjo, ale nie mam odpowiedniego ubrania \u2013 odpar\u0142 mocno zaskoczony dziadek. <\/em>
\n\u2013 Ja za pana mog\u0119 wyj\u015b\u0107 tak, jak pan stoi. <\/em>
\nNo i pobrali si\u0119. \u015alub by\u0142 w zwierzynieckiem ko\u015bciele na wyspie, tym ufundowanym przez Marysie\u0144k\u0119 Sobiesk\u0105. Najpierw ma\u0142\u017conkowie zamieszkali w Zwierzy\u0144cu. Tam na \u015bwiat przysz\u0142a czw\u00f3rka ich dzieci. W kolejno\u015bci: Stefan, Zosia, Halina (moja mama) i najm\u0142odsza Danusia. W rok po \u015blubie, z okazji urodzenia pierworodnego syna Stefana, babcia dosta\u0142a od m\u0119\u017ca ostatni prezent. Zachwycony dzieckiem i wdzi\u0119czny za obdarzenie potomkiem Julian, rzuci\u0142 jej na \u0142\u00f3\u017cko bel\u0119 najdro\u017cszego materia\u0142u. Sukno mia\u0142o zjadliwie zielony kolor. Babcia pozna\u0142a, \u017ce Julian, cho\u0107 z tak dobrej rodziny i taki wykszta\u0142cony, gustu nie ma za grosz! Dlatego na widok kilkunastu metr\u00f3w niezwykle drogiego, ale brzydkiego materia\u0142u, niemi\u0142osiernie si\u0119 skrzywi\u0142a. Dziadek to spostrzeg\u0142 i to przes\u0105dzi\u0142o spraw\u0119. Od tej pory dawa\u0142 \u017conie ju\u017c tylko pieni\u0105dze. Rozpieszcza\u0142 j\u0105 zreszt\u0105 strasznie, nie \u017ca\u0142uj\u0105c na kapelusze, r\u0119kawiczki, bi\u017cuteri\u0119 i podr\u00f3\u017ce. <\/em>
\nNiestety w Zwierzy\u0144cu g\u0119b do jedzenia by\u0142o wi\u0119cej, ni\u017c cz\u0142onk\u00f3w rodziny za\u0142o\u017conej przez Juliana Steca. Do jego zwierzynieckiego domu codziennie schodzili si\u0119 krewni \u017cony na darmowe \u017carcie i obowi\u0105zkowo w\u00f3dk\u0119. Gdy pewnego razu po raz si\u00f3dmy w tygodniu Konstancja zobaczy\u0142a za drzwiami podpitego ojca domagaj\u0105cego si\u0119 w\u00f3dki \u2013 zaprotestowa\u0142a. Stanis\u0142aw Kurzy\u0144ski r\u0119ki na w\u0142asn\u0105 c\u00f3rk\u0119, kt\u00f3ra jest ju\u017c cudz\u0105 \u017con\u0105, podnie\u015b\u0107 nie \u015bmia\u0142, wi\u0119c zaproponowa\u0142 zi\u0119ciowi:<\/em>
\n– Lej bab\u0119! Co to znaczy, \u017ce pi\u0107 zabrania?!<\/em>
\nTo nie spodoba\u0142o si\u0119 dziadkowi, kt\u00f3ry od tej pory zacz\u0105\u0142 my\u015ble\u0107 o wyprowadzce ze Zwierzy\u0144ca. Wykszta\u0142cony w szkole przy przedsi\u0119biorstwie ogrodniczym Jana Krystiana Ulricha w Warszawie, a potem w szkole ogrodniczej na Krymie, mia\u0142 dobr\u0105 prac\u0119 ogrodnika kolejowego. Poniewa\u017c zacz\u0105\u0142 powstawa\u0107 wielki w\u0119ze\u0142 kolejowy we W\u0142odawie i Che\u0142mie, wi\u0119c na pocz\u0105tku lat 30-tych pojawi\u0142a si\u0119 okazja wyprowadzki ze Zwierzy\u0144ca i zarabiania ju\u017c tylko na swoj\u0105 rodzin\u0119. Dziadek dosta\u0142 propozycj\u0119 obj\u0119cia posady ogrodnika kolejowego w Che\u0142mie. Zabra\u0142 \u017con\u0119 z dzie\u0107mi, i tak w 1934 roku wszyscy wyl\u0105dowali w wielkim domu przy Rampie Brzeskiej. Babcia Konstancja z ubogiej dziewczyny z czworak\u00f3w sta\u0142a si\u0119 pani\u0105 wielkiego domu z ogrodem. Dziadek mia\u0142 i pomocnik\u00f3w do pracy w ogrodzie, a tak\u017ce sta\u0107 go by\u0142o na zatrudnienie baby do pomocy przy praniu i gotowaniu. Babcia zacz\u0119\u0142a chodzi\u0107 do krawcowych i fryzjer\u00f3w, a tak\u017ce\u2026 odkry\u0142a kino. Wprawdzie zanim wyprowadzi\u0142a si\u0119 do Che\u0142ma, par\u0119 razy widzia\u0142a film, gdy objazdowe kino przyjecha\u0142o do Zwierzy\u0144ca, ale to nie to samo. W Che\u0142mie Konstancja bywa\u0142a na niemal wszystkich premierach. Niekt\u00f3re filmy o mi\u0142o\u015bci ogl\u0105da\u0142a wiele razy \u2013 np. \u201eGehenn\u0119\u201d. Dzi\u0119ki temu wiedzia\u0142a wszystko o Jadwidze Smosarskiej, Toli Mankiewicz\u00f3wnie czy Aleksandrze \u017babczy\u0144skim. Gdy na prze\u0142omie lat 70-tych i 80-tych siada\u0142a ze mn\u0105 przed telewizorem, by ogl\u0105da\u0107 w niedziel\u0119 cykl \u201eW starym kinie\u201d opowiada\u0142a anegdoty o aktorach, rywalizuj\u0105c o moj\u0105 uwag\u0119 z samym Stanis\u0142awem Janickim. <\/em>
\nDziadek by\u0142 filut i \u017cartowni\u015b. Mia\u0142 ogromne poczucie humoru. Wszyscy opowiadali, \u017ce cz\u0119sto si\u0119 z babci\u0105 przekomarza\u0142. Uwielbia\u0142 j\u0105 dra\u017cni\u0107 i z ni\u0105 si\u0119 droczy\u0107. Bywa\u0142o, \u017ce chc\u0105c wzbudzi\u0107 zazdro\u015b\u0107 wsadza\u0142 pod poduszk\u0119 zdj\u0119cie nagich Murzynek, kt\u00f3re wyci\u0105\u0142 z prenumerowanego \u201eNational geographic\u201d. (Babcia i tak nie zna\u0142a angielskiego). Gdy \u017cona go zdenerwowa\u0142a, wyci\u0105ga\u0142 zdj\u0119cie spod poduszki i mrugaj\u0105c filuternie okiem, \u015bpiewa\u0142: <\/em>
\n\u201ewy\u015bwietlaj\u0105 filma niczem to Afryka <\/em>
\nchodz\u0105 tam kobity ca\u0142kiem bez stanika.\u201d <\/em>
\nBabcia z regu\u0142y puka\u0142a si\u0119 w czo\u0142o. By\u0142a bardzo zasadnicza i pami\u0119tliwa. Co rano budzi\u0142a dziadka s\u0142owami:<\/em>
\n– Julek wsta\u0144 i chod\u017a zapi\u0105\u0107 mi stanik. <\/em>
\nDziadek wstawa\u0142. Ale zanim stanik zapi\u0105\u0142, to tu pog\u0142aska\u0142, a tam popie\u015bci\u0142 i poca\u0142owa\u0142. Pewnego dnia z tym wstawaniem bardzo si\u0119 oci\u0105ga\u0142. Babcia powt\u00f3rzy\u0142a pro\u015bb\u0119 trzy razy. Po trzecim bezskutecznie wypowiedzianym s\u0142owie \u201ewsta\u0144\u201d, si\u0119gn\u0119\u0142a po przybory do szycia. Jednym ruchem rozci\u0119\u0142a stanik z przodu i tam zamontowa\u0142a zapi\u0119cie, kt\u00f3re z ty\u0142u wyci\u0119\u0142a, a miejsce po nim zaszy\u0142a. Ku rozpaczy dziadka Julka ju\u017c nigdy wi\u0119cej nie poprosi\u0142a go o zapi\u0119cie stanika, bo wszystkie biustonosze tak poprzerabia\u0142a, by samej m\u00f3c je zapina\u0107. <\/em>
\nDziadkowie prze\u017cyli razem ponad 30 lat. Julian przeszed\u0142 na emerytur\u0119. Zwi\u0105zany z przedwojennym PPS-em J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego prze\u017cy\u0142 wielkie rozczarowanie PRL-owsk\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105. Rozczarowania si\u0119 zreszt\u0105 spodziewa\u0142. W ko\u0144cu walczy\u0142 z sowietami w 1920 roku, widzia\u0142 17 wrze\u015bnia 1939 w Che\u0142mie, kiedy to wraz z ca\u0142\u0105 rodzina musia\u0142 chowa\u0107 si\u0119 do lasu. S\u0142ysza\u0142 opowie\u015bci o wymianie honor\u00f3w mi\u0119dzy dow\u00f3dztwem niemieckim a radzieckim. W ko\u0144cu przez kilka dni w 1939 roku Che\u0142m by\u0142 we w\u0142adaniu ZSRR. Dopiero potem nasta\u0142a tu okupacja niemiecka. Gdy 22 lipca 1944 do Che\u0142ma wkracza\u0142y wojska radzieckie dziadek rzuci\u0142 kr\u00f3tko: \u201ejeden skurwysyn wyszed\u0142, drugi przyszed\u0142.\u201d Po\u0142\u0105czenie ukochanego PPS z PPR i utworzenie PZPR uzna\u0142 za zdrad\u0119 tego, o co walczy\u0142, jako \u017co\u0142nierz Pi\u0142sudskiego. Legitymacj\u0119 PPS wyrzuci\u0142. Zostawiaj\u0105c sobie tylko humor. Chorowa\u0142 na serce, ale zawsze m\u00f3wi\u0142, \u017ce choroby to nie pow\u00f3d, by nie \u017cartowa\u0107. Wnukom zawsze proponowa\u0142 na deser tajemnicze \u201eczombarambi w kolorach\u201d. <\/em>
\nPewnego razu kaza\u0142 babci biec po lekarza, bo, jak oznajmi\u0142 – umiera. By\u0142a niedziela. Zdenerwowana babcia zbieg\u0142a p\u00f3\u0142 miasta, ale lekarza nie znalaz\u0142a. Zrozpaczona wr\u00f3ci\u0142a do domu. Dziadek czu\u0142 si\u0119 ju\u017c lepiej i na jej t\u0142umaczenie, \u017ce lekarza nigdzie nie by\u0142o powiedzia\u0142 machaj\u0105c lekcewa\u017c\u0105co r\u0119k\u0105:<\/em>
\n\u2013 Ju\u017c nie wa\u017cne. Wa\u017cne, \u017ce si\u0119 troch\u0119 przesz\u0142a\u015b! <\/em>
\nTo zdanie funkcjonuje u mnie w rodzinie do dzi\u015b. Ja te\u017c tak sobie m\u00f3wi\u0119, gdy wyjd\u0119 co\u015b za\u0142atwia\u0107 i nic mi si\u0119 nie uda. My\u015bl\u0119 te\u017c wtedy o dziadku, kt\u00f3rego nigdy nie pozna\u0142am. Julian Stec umar\u0142 w 1960 roku. Pewnego dnia do p\u00f3\u017anego wieczora gra\u0142 z Konstancj\u0105 w karty i szczypa\u0142 j\u0105 w ty\u0142ek. A wykorzystuj\u0105c momenty nieuwagi oszukiwa\u0142, by wygra\u0107. Babcia \u015bmia\u0142a si\u0119, ale i k\u0142\u00f3ci\u0142a z nim, \u017ce taki stary i g\u0142upi. Rano obudzi\u0142a si\u0119, ale le\u017c\u0105cy w \u0142\u00f3\u017cku obok m\u0105\u017c nie wstawa\u0142. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zmar\u0142 we \u015bnie. Wtedy babcia wyrzuci\u0142a karty do pieca. Przez wiele lat nie bra\u0142a do r\u0105k \u017cadnej talii. Dopiero, gdy ja przysz\u0142am na \u015bwiat, nauczy\u0142a mnie wszystkich karcianych gier. <\/em>
\nCzy dziadek jej si\u0119 podoba\u0142, czy po\u017c\u0105da\u0142a go, czy pragn\u0119\u0142a, tak, jak on jej? W latach 60-tych moja mama Halina ze Stec\u00f3w Piekarska, ju\u017c jako m\u0119\u017catka, przyjecha\u0142a do Che\u0142ma do babci i spostrzeg\u0142a na \u015bcianie babciny portrecik. Zna\u0142a go z dzieci\u0144stwa, ale teraz spojrza\u0142a na\u0144 zupe\u0142nie inaczej. By\u0142 to portrecik namalowany czarnym tuszem, na karteczce wielko\u015bci poczt\u00f3wki, z wydrukowanym adresem i nazwiskiem artysty, kt\u00f3re brzmia\u0142o: \u201eWac\u0142aw Chodkowski\u201d. Przez lata to nazwisko mamie nic nie m\u00f3wi\u0142o, ale gdy wysz\u0142a za m\u0105\u017c za mojego ojca Macieja Piekarskiego okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ten warszawski malarz urodzony w Kozienicach, to szwagier mojej prababci Leokadii Karoliny z Przybytkowskich Adamskiej, czyli babci mojego ojca, a matki jego matki. Chodkowski by\u0142 m\u0119\u017cem jej rodzonej siostry Heleny z Przybytkowskich. Nale\u017ca\u0142 do m\u0119\u017cczyzn, o kt\u00f3rych si\u0119 m\u00f3wi, \u017ce \u017cadnej kobiecie nie przepu\u015bci. Jak g\u0142osi\u0142a stug\u0119bna plotka \u017con\u0119 zdradza\u0142 notorycznie, a mia\u0142 tak wielkie powodzenie u kobiet, \u017ce podni\u00f3s\u0142 znacznie populacj\u0119 Saskiej K\u0119py. <\/em>
\n– Sk\u0105d mama to ma? \u2013 wykrzykn\u0119\u0142a moja mama, odkrywaj\u0105c na nowo znany od zawsze portrecik. \u2013 To\u017c to malowa\u0142 Ma\u0107ka cioteczny dziadek!<\/em>
\nI babcia opowiedzia\u0142a, \u017ce w 1929 roku dziadek Julek zabra\u0142 j\u0105 do Poznania na Powszechn\u0105 Wystaw\u0119 Krajow\u0105. Tam zobaczy\u0142a na ulicy niezwykle przystojnego m\u0119\u017cczyzn\u0119, kt\u00f3ry sta\u0142 i malowa\u0142 na zam\u00f3wienie przechodniom portreciki. Zrobi\u0142 na niej tak wielkie wra\u017cenie swoj\u0105 urod\u0105, \u017ce codziennie chodzi\u0142a go ogl\u0105da\u0107. Wzdychaj\u0105c przy tym z \u017calu, \u017ce jej m\u0105\u017c jest taki ma\u0142o atrakcyjny. Obserwowa\u0142a wi\u0119c pi\u0119knego malarza ze stolicy i wyobra\u017ca\u0142a sobie, \u017ce to on jest na miejscu dziadka. Biedny dziadek, niczego nie \u015bwiadom, zaproponowa\u0142 babci, \u017ce skoro codziennie patrzy, jak malraz maluje portreciki, to on wspania\u0142omy\u015blnie ufunduje jej taki portrecik. Babcia przyj\u0119\u0142a prezent, bo g\u0142upio jej by\u0142o powiedzie\u0107, wpatrzonemu w ni\u0105 m\u0119\u017cowi, \u017ce na portreciku wcale jej nie zale\u017cy. \u017be tak naprawd\u0119 wielkie wra\u017cenie zrobi\u0142a na niej uroda innego m\u0119\u017cczyzny. <\/em>
\nSpyta\u0142am kiedy\u015b babci\u0119, czy kocha\u0142a dziadka. Odpowiedzia\u0142a, \u017ce na pewno tak. \u017be wie to dzi\u015b, gdy tak bardzo jej go brakuje. Doda\u0142a jednak, \u017ce chyba nie by\u0142a to taka mi\u0142o\u015b\u0107, jak\u0105 sobie wyobra\u017ca\u0142a maj\u0105c na\u015bcie lat. Cz\u0119sto jednak opowiada\u0142a o jego powiedzonkach, \u017cartach i wyg\u0142upach. Przechowa\u0142a te\u017c jego ksi\u0105\u017ceczk\u0119 wojskow\u0105, w kt\u00f3rej odnotowano jego udzia\u0142 zar\u00f3wno w I wojnie \u015bwiatowej, jak i w polsko-bolszewickiej. Zachowa\u0142a te\u017c notes ogrodniczy, w kt\u00f3rym notowa\u0142 przepisy na sa\u0142atki, metody walki ze szkodnikami i \u0142aci\u0144skie nazwy ro\u015blin. <\/em>
\nNigdy te\u017c nie wspomnia\u0142a ukochanego, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142 w okopach I-szej wojny \u015bwiatowej w Legionach Pi\u0142sudskiego. Dlatego po latach nikt z rodziny nie wie, jak mia\u0142 na imi\u0119, a wielu dopiero ode mnie dowiedzia\u0142o si\u0119, \u017ce w og\u00f3le kiedy\u015b istnia\u0142. Chyba naprawd\u0119 dziadek zast\u0105pi\u0142 go w sercu babci.<\/em><\/p>\n<\/a><\/a><\/p>\n<\/a> <\/a> <\/a> <\/a><\/a> <\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"