![\"\"](\"http:\/\/piekarscy.com.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/nowela1.jpg\")
<\/a>![\"\"](\"http:\/\/piekarscy.com.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/nowela2.jpg\")
<\/a>![\"\"](\"http:\/\/piekarscy.com.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/nowela3.jpg\")
<\/a>![\"\"](\"http:\/\/piekarscy.com.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/04\/nowela4.jpg\")
<\/a><\/p>\nCzes\u0142aw Doma\u0144ski<\/strong> Od dzieci\u0144stwa Jurek marzy\u0142 o skrzypcach. O zwyk\u0142ych, sporz\u0105dzonych z lipowego, drzewa, lakierowanych jasno-orzechowym lakierem, skrzypcach, jakich cale tuziny wisia\u0142y witrynach wystaw magazyn\u00f3w z instrumentami i przyborami muzycznymi. Spiesz\u0105c do szko\u0142y, zatrzymywa\u0142 sie przed znanym mu od wielu-lat magazynem na Krakowskim Przedmie\u015bciu i wtulaj\u0105c mizern\u0105 twarzyczk\u0119 w wytarte zaj\u0119cze futerka, jakim obszyty by\u0142 ko\u0142nierz jego zniszczonego paletka, przytupuj\u0105c dla rozgrzewki n\u00f3\u017ckami o kamienne p\u0142yty chodnika, pie\u015bci\u0142 za\u0142zawionymi oczyma rasowe kszta\u0142ty skrzypiec le\u017c\u0105cych na mi\u0119kkich poduszkach sporz\u0105dzonych z po\u0142yskuj\u0105cego ciep\u0142\u0105 polnych chabr\u00f3w, aksamitu. Obok niego spieszyli ludzzie do biur i fabryk dudni\u0105c g\u0142ucho obcasami o kamienie jezdni czy chodnika, p\u0119dzi\u0142y doro\u017cki, biegli jego r\u00f3wie\u015bnicy g\u0142o\u015bno chuchaj\u0105c w zmarzni\u0119te d\u0142onie i spiesz\u0105c do szko\u0142y aby zd\u0105\u017cy\u0107 przed dzwonkiem, spieszy\u0142y gospodynie po zakupy do miasta a on ci\u0119\u017cko wzdychaj\u0105c i pocieraj\u0105c od czasu do czasu sztywniej\u0105ce od mrozu uszy, marzy\u0142… zapatrzony w wygi\u0119t\u0105 szyjk\u0119 gryfu podzielonego czterema prostymi liniami strun biegn\u0105cych wzd\u0142u\u017c jego czarnej, matowej powierzchni. Marzy\u0142 i modli\u0142 si\u0119 w cicho\u015bci swego male\u0144kiego serca prosz\u0105c Bozie o cud w wyniku kt\u00f3rego m\u00f3g\u0142by si\u0119 sta\u0107 w\u0142a\u015bcicielem dawno ju\u017c wybranych z ca\u0142ej kolekcji znajduj\u0105cych si\u0119 poza na p\u00f3\u0142 zamarzni\u0119ta szyb\u0105 skrzypiec, czarnego futera\u0142u wymoszczonego wewn\u0105trz ciemnofioletowym aksamitem i po\u0142yskuj\u0105cego niklem, pulpitu do nut… W dniu w kt\u00f3rym pan Jerzy Wyrwicz, s\u0142uchacz Szko\u0142y Muzycznej uzyska\u0142 dyplom jej uko\u0144czenia oraz zapewnienie pomocy dalszych studi\u00f3w w Konserwatorium i nagrod\u0119 za pilno\u015b\u0107 w postaci nieprzeci\u0119tnej warto\u015bci skrzypiec z pami\u0105tkow\u0105 srebrn\u0105 plakietk\u0105, los u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 do niego Na skromnym bankiecie po\u017cegnalnym, zosta\u0142 przedstawiony znajomej kolegi panience nadzwyczajnej urody i wdzi\u0119ku, studentce 5 roku medycyny. Panienka o twarzy jakie spotyka sie tylko na szkicach czy malowid\u0142ach z czas\u00f3w Leonardo da Vinci wywar\u0142a \u00a0na m\u0142odzie\u0144cu szalone wra\u017cenie, kt\u00f3re p\u00f3\u017aniej przeobrazi\u0142o si\u0119 w najpi\u0119kniejsze uczucie jakie dost\u0119pne jest Lecz \u017cycie jest twarde, nieub\u0142agane i nie znaj\u0105ce kompromis\u00f3w. Oboje biedni i aczkolwiek zdolno\u015bci ich rokuj\u0105 wspania\u0142\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107, jedno z nich musi ze studi\u00f3w zrezygnowa\u0107 aby zarobkiem uzyskanym za ci\u0119\u017ck\u0105 prac\u0119 umo\u017cliwi\u0107, doko\u0144czenie studi\u00f3w drugiemu. Dni jak szare koraliki nanizan\u0105 si\u0119 na sznur czasu wyd\u0142u\u017caj\u0105cy si\u0119 w lata.<\/p>\n I znowu\u017c w nieodmiennej kolejno\u015bci sp\u0142yn\u0119\u0142a na \u015bwiat zima, wlok\u0105c za sob\u0105 wspania\u0142y tren \u015bniegu przetkany iskrz\u0105cymi si\u0119 gwiazdkami znowu\u017c jak zesz\u0142ego roku i jak poprzedniego, powiadomiono Jerzego, ze na skutek mroz\u00f3w prace kanalizacyjne wytrzymano do wiosny. I znowu\u017c jak dwie poprzednie zimy, Jerzy rozpocznie intensywna g\u0142od\u00f3wk\u0119 i w\u0119dr\u00f3wk\u0119 od restauracji do restauracji, wynajmuj\u0105c si\u0119 jako grajek, a z braku tego zaj\u0119cia jako zwyk\u0142y pomywacz. Byleby przetrzyma\u0107 do wiosny, do rozpocz\u0119cia prac w kanalizacji. O otrzymaniu jakiego\u015b innego zaj\u0119cia chocia\u017cby go\u0144ca w biurze przesta\u0142 ju\u017c dawno nawet marzy\u0107. To ju\u017c b\u0119dzie ostatnia zima… Pisa\u0142a Hanka, \u017ce na wiosn\u0119 z\u0142o\u017cy wszystkie egzaminy i otrzyma dyplom a w\u00f3wczas… on rozpocznie studia. Pobior\u0105 si\u0119 i b\u0119d\u0105 szcz\u0119\u015bliwi. To nic, \u017ce w piersiach troch\u0119 rz\u0119zi i k\u0142uje. G\u0142upstwo. Przyjedzie Hanka a wszystko si\u0119 zmieni. Odpocznie troch\u0119, od\u017cywi si\u0119 a p\u00f3\u017aniej przyjdzie i na niego kolej. A mo\u017ce i Stradivariusa kiedy\u015b sobie kupi…<\/p>\n Nareszcie, Pary\u017c! Jak ci\u0119\u017cko mu si\u0119 by\u0142o przedosta\u0107 przez ostatni\u0105 granic\u0119. Kt\u00f3\u017cby to przypuszcza\u0142, \u017ce pod ka\u017cdym wagonem b\u0119d\u0105 sprawdza\u0107 podwozia na \u00a0kt\u00f3rych – wcale dobrze i wygodnie si\u0119 siedzi. Wprawdzie szalony p\u0119d poci\u0105gu pot\u0119guje i tak niez\u0142y mr\u00f3z ale mo\u017cna ostatecznie wytrzyma\u0107. Ho, ho! Cz\u0142owiek jak chce to wszystko zwyci\u0119\u017cy i przetrzyma…Tylko najgorzej dokucza ten kaszel… Usi\u0105dzie sobie cz\u0142owiek na podwoziu, ulokuje si\u0119 wygodniej a tu ci\u0119 w piersiach piecze i k\u0142uje, \u017ce a\u017c strach. Obs\u0142uga kr\u0119ci si\u0119 po peronach, smarownicy zagl\u0105daj\u0105 wsz\u0119dzie gdzie nie potrzeba. No, ale po tych trudach, uda\u0142o si\u0119… Byleby tylko z dworca niepostrze\u017cenie si\u0119 wydosta\u0107 gdzie\u015b przenocowa\u0107 jutro odnajdzie Hank\u0119\u2026\u00a0 Cztery lata ju\u017c min\u0119\u0142o gdy si\u0119 rozstali a, przesz\u0142o rok up\u0142yn\u0105\u0142 jak ostatni Z daleka jarz\u0105 si\u0119 prostok\u0105ty o\u015bwietlonych okien olbrzymiego bloku szpitalnego, w kt\u00f3rego kierunku wlecze si\u0119 os\u0142abiony i trawiony gor\u0105czka gru\u017alika obdarty i g\u0142odny, Jerzy Wyrwicz. Byleby tylko pozwolili przez noc w jakim\u015b zacisznym k\u0105cie przesiedzie\u0107 i dali co\u015b gor\u0105cego si\u0119 Lekarz dy\u017curny doktor Hanna Douben, asystentka i \u017cona profesora Andree Douben, siedz\u0105c przy biurku w swoim gabinecie przygotowany r\u0119kopis do druku. Jest to powa\u017cny artyku\u0142 do pisma fachowego traktuj\u0105cy o zastosowaniu chirurgii, przy zwalczaniu raka. Nie\u015bmia\u0142o puka siostra dy\u017curna i melduje, \u017ce przed chwil\u0105, portier szpitala znalaz\u0142 tu\u017c przed. Wyj\u015bciem jakiego\u015b w\u0142\u00f3cz\u0119g\u0119, kt\u00f3ry omdla\u0142 z wyczerpania. Jest to prawdopodobnie jaki\u015b cudzoziemiec, poniewa\u017c nie mo\u017cna si\u0119 z nim porozumie\u0107 po francusku.<\/p>\n Gdy doktor Hanna Douben pochylona nad w\u0142\u00f3cz\u0119g\u0105, ws\u0142uchiwa\u0142a si\u0119 w t\u0119tno jego serca, chory na moment otworzy\u0142 oczy, spojrza\u0142 na twarz, p\u00f3\u017aniej na r\u0119k\u0119 przyozdobion\u0105 \u015blubn\u0105 obr\u0105czk\u0105 i zakrztusi\u0142 si\u0119. Sczernia\u0142a, nieogolona od wielu dni i brudna twarz, nap\u0119cznia\u0142a jak nadmiernie nadmuchany balon, zsinia\u0142a i wraz z nieludzkim skowytem bluzn\u0119\u0142a fontanna krwi z szeroko rozwartych ust na\u00a0\u00a0\u00a0 kitel, na twarz, na r\u0119ce pani doktor Hanny Douben, asystentki i \u017cony profesora Andree Douben. W dokumentach po moim by\u0142ym zmar\u0142ym m\u0119\u017cu Cezarym Szymczaku zachowa\u0142a si\u0119 teczka z napisem \u201eListy z USA\u201d. To listy od brata te\u015bciowej Jadwigi Demianiuk pisane do niej i jej siostry Marii przez ich brata Czes\u0142awa Demianiuka, kt\u00f3ry wyemigrowa\u0142 do USA i tam \u017cy\u0142 jako\u2026 Chester Domes (ur. 17 marca 1914 \u2013 zm. 16 czerwca 1988). […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[826],"tags":[827,1177],"class_list":["post-8940","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-demianiuk","tag-czeslaw-demianiuk","tag-opowiadanie"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8940","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8940"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8940\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8945,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8940\/revisions\/8945"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8940"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8940"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/piekarscy.com.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8940"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n \u201eLa donna et mobile”… (Nowela)<\/strong><\/p>\n
\nZ b\u0142ogich marze\u0144 wyrywa\u0142y go i przywo\u0142ywa\u0142y do smutnej i beznadziejnej rzeczywisto\u015bci d\u017awi\u0119ki olbrzymiego dzwonka, kt\u00f3rym tak umiej\u0119tnie od wielu lat wydzwania\u0142 godzin\u0119 rozpocz\u0119cia zaj\u0119\u0107 w szkole, stary i zasuszony jak egipska mumia, wo\u017any pan J\u00f3zef. W momencie gdy pierwsze d\u017awi\u0119ki poprzez\u00a0grub\u0105 sfer\u0119 marze\u0144 dotar\u0142y do \u015bwiadomo\u015bci Jurka, zrywa\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas jak sp\u0142oszony ptak od wystawy i rzuciwszy jeszcze raz okiem w kierunku skoncentrowanego \u015bwiata swoich marze\u0144, jakim dla niego by\u0142a wystawa magazynu z instrumentami muzycznymi, bieg\u0142 co si\u0142y w zmarz\u0142ych nogach do mieszcz\u0105cej si\u0119 nieopodal szko\u0142y…<\/p>\n
\nw ca\u0142ej swej okaza\u0142o\u015bci.<\/p>\n
\nnie wielu ludziom, w bezgraniczna mi\u0142o\u015b\u0107. Ka\u017cda wolniejsza chwile sp\u0119dzali razem snuj\u0105c najsilniejsze i najpi\u0119kniejsze plany na dalsz\u0105 przestrze\u0144 swego \u017cycia, kt\u00f3re zdawa\u0142o im si\u0119 u\u015bmiecha\u0107 ca\u0142a gama z\u0142udnych refleks\u00f3w, podsycanych \u017carem m\u0142odych, gorej\u0105cych \u015bwi\u0119t\u0105, godnych bog\u00f3w z Olimpu, Mi\u0142o\u015bci\u0105…<\/p>\n
\nJerzy nie namy\u015bla si\u0119 d\u0142ugo. Przerywa swoje wymarzone studia, zamyka pami\u0105tkowe i bezcenne dla niego skrzypce do futera\u0142u, nuty sk\u0142ada do szuflady i dzi\u0119ki znajomo\u015bciom i protekcjom otrzymuje niez\u0142e stosunkowo p\u0142atne stanowisko nocnego dozorcy, przy miejskich pracach kanalizacyjnych.
\nW nocy \u0142a\u017c\u0105c wzd\u0142u\u017c por\u017cni\u0119tych row\u00f3w kanalizacyjnych, mi\u0119dzy pompami, \u017celastwem i kup\u0105 wszelkiego rodzaju sprz\u0119tu. Jerzy zapatrzony w migoc\u0105ce gwiazdy na niebosk\u0142onie marzy… Jak niegdy\u015b, przy wystawie magazynu z instrumentami. Marzy o awansie o wy\u017cszej stawce p\u0142acy o swojej ukochanej ponad \u017cycie Hance, dla kt\u00f3rej po\u015bwi\u0119ci\u0142 umi\u0142owan\u0105 i wy\u015bnion\u0105 muzyk\u0119, marzy o bezprzyk\u0142adnych zdolno\u015bciach Hanki i czekaj\u0105cych j\u0105 ko\u0144cowych egzaminach. Snuje si\u0119 jak cie\u0144 mi\u0119dzy zwa\u0142ami wykopanej ziemi, nieczu\u0142y na s\u0142oty i jesienne szarugi. Nieraz zadumany i wpatrzony w jesienne mg\u0142y snuj\u0105ce si\u0119 w perspektywie rozkopanej ulicy spostrzega na lepkim ekranie porannych opar\u00f3w, klasyczn\u0105 twarzyczk\u0119 Hanki, kt\u00f3ra musi by\u0107 lekarzem a p\u00f3\u017aniej s\u0142ynnym na \u015bwiat ca\u0142y chirurgiem. Z zadumy wyrywaj\u0105 go g\u0142osy budz\u0105cego sie do codziennego znoju, pracy i ci\u0119\u017ckich zmaga\u0144 o prawo do \u017cycia, miasta. Powraca w\u00f3wczas do rzeczywisto\u015bci spostrzegaj\u0105c dziury w swoim obuwiu, zniszczone odzienie i zapad\u0142e, sczernia\u0142e z przem\u0119czenia i niedo\u017cywienia, policzki. Z ci\u0119\u017ckim westchnieniem przegl\u0105da teren powierzony jego pieczy, \u00a0po czym podk\u0142adaj\u0105c kilka kawa\u0142k\u00f3w drew do piecyka, na kt\u00f3rym stoi kocio\u0142 z mi\u0119t\u0105 dla robotnik\u00f3w, przygotowuje si\u0119 do zdania swej nocnej s\u0142u\u017cby, dziennemu dozorcy.
\nNa poddaszu, gdzie mieszka, zjada \u015bniadanie bardziej ni\u017c skromne, myje si\u0119 i ci\u0119\u017cko sk\u0142ada swoje wychudzone cia\u0142o na polowym \u0142\u00f3\u017cku i natychmiast zapada w twardy sen, kt\u00f3ry, jest dalszym ci\u0105giem jego nocnych marze\u0144.
\n\u015ani o koncertach o s\u0142ynnym czarodzieju ton\u00f3w Paganinim, o
\nStradivariusie, o dyplomie Hanki i zamierzonych przez ni\u0105 studiach chirurgicznych zagranica.<\/p>\n
\nlist otrzyma\u0142 od niej… No ale wiadomo, nie zawsze si\u0119 znajdzie czas na pisanie list\u00f3w…<\/p>\n
\nnapi\u0107. Jutro, gdy odnajdzie Hanke to ona zap\u0142aci im za ten okruch lito\u015bci, po kr\u00f3lewsku…<\/p>\n
\nZa oknami, przecinaj\u0105c refleks padaj\u0105cego \u015bwiat\u0142a, pocz\u0119\u0142y wirowa\u0107 samotne jak gdyby zab\u0142\u0105kane p\u0142atki \u015bniegu zasypuj\u0105c \u015blady cudzoziemskiego w\u0142\u00f3cz\u0119gi pozostawione przez niego na chodniku wiod\u0105cym do szpitala i do kresu swego przeznaczenia\u2026<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"