Ze zbioru pocztówek pradziadków cz. 34

Dawniej ludzie zbierali pocztówki. Pradziadek Ludwik Piekarski (ojciec dziadka Bronisława piekarskiego) i pradziadek Antoni Adamski (ojciec babci Janki z Adamskich Piekarskiej) sporo podróżowali, gównie wgłąb Rosji. Została po nich spora kolekcja pocztówek. Pokazują jak wyglądała Rosja w czasach carskich.

Oto kolejna z pocztówek. To na pewno pradziadka Antoniego Adamskiego, bo przedstawia Złatoust, przez który przejeżdżał jadąc za Ural do sanatorium. Jak podaje Wikipedia Złatoust to miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad rzeką Aj (dorzecze Wołgi), przy linii kolejowej Ufa-Czelabińsk. Około 194,5 tys. mieszkańców. Nazwa pochodzi od św. Jana Chryzostoma, tzn. „złotoustego”. W mieście działa sieć tramwajowa.

Udostępnij na:

Ze zbioru pocztówek pradziadków cz. 33

Dawniej ludzie zbierali pocztówki. Pradziadek Ludwik Piekarski (ojciec dziadka Bronisława piekarskiego) i pradziadek Antoni Adamski (ojciec babci Janki z Adamskich Piekarskiej) sporo podróżowali, gównie wgłąb Rosji. Została po nich spora kolekcja pocztówek. Pokazują jak wyglądała Rosja w czasach carskich.

Oto kolejna z pocztówek. To na pewno pradziadka Ludwika. Astrachań, statki na rzece Wołdze.

Udostępnij na:

Ze zbioru pocztówek pradziadków cz. 32

Dawniej ludzie zbierali pocztówki. Pradziadek Ludwik Piekarski (ojciec dziadka Bronisława piekarskiego) i pradziadek Antoni Adamski (ojciec babci Janki z Adamskich Piekarskiej) sporo podróżowali, gównie wgłąb Rosji. Została po nich spora kolekcja pocztówek. Pokazują jak wyglądała Rosja w czasach carskich.

Oto kolejna z pocztówek. To na pewno pradziadka Ludwika, bo z tyłu podpisana jest jego charakterem pisma: Petersburg. Budynek giełdy. (Pocztówka jest przycięta. W sieci znajdują się takie same oryginalnych rozmiarów.) Budynek giełdy, jak podaje Wikipedia, znajduje się u zbiegu dwóch ramion Newy przy Placu Giełdowym na cyplu Wyspy Wasiliewskiej. Od roku 1940 mieści zbiory Centralnego Muzeum Wojskowo-Morskiego. Jest przykładem monumentalnej budowli w stylu petersburskiego empire’u. Decyzja o zabudowie terenu na cyplu Wyspy Wasiliewskiej została zatwierdzona w roku 1767. W latach 1783-1789 według projektu Giacoma Quarenghiego na brzegu Wielkiej Newy wzniesiono budynek Akademii Nauk, a także część budynku magazynowego. W ten sposób zabudowano okolice przyszłego budynku giełdy. W roku 1783 rozpoczęto budowę Giełdy według projektu tego samego autora. Już w roku 1787 wstrzymano prace, gdyż realizowany projekt nie spełniał oczekiwań władz. Wykonanie nowego projektu powierzono francuskiemu architektowi Jean-François Thomasowi de Thomonowi. Nowy budynek, spełniający wymagania rosnącej ekonomiki Rosji, wznoszono w latach 1805-1810, jednak ukończono go w roku 1816. Przed budynkiem ustawiono dwie kolumny rostralne z rzeźbami, symbolizującymi rzeki Rosji: Wołgę, Dniepr, Newę i Wołchow. Według historyków XIX wieku wystrój budynku powierzono przebywającemu we Włoszech rzeźbiarzowi Wasylowi Demut-Malinowskiemu. W latach 1826-1832 według projektu Iwana Łukina wzniesiono budynki północnego i południowego magazynu oraz komory celnej, kończąc zabudowę cypla Wyspy Wasiliewskiej. W latach 1913-1914 w głównej sali wykonano żelbetowy strop według projektu architektów Mariana Peretiatkowicza i Fiodora Lidwala.

Udostępnij na:

Ze zbioru pocztówek pradziadków cz. 31

Dawniej ludzie zbierali pocztówki. Pradziadek Ludwik Piekarski (ojciec dziadka Bronisława piekarskiego) i pradziadek Antoni Adamski (ojciec babci Janki z Adamskich Piekarskiej) sporo podróżowali, gównie wgłąb Rosji. Została po nich spora kolekcja pocztówek. Pokazują jak wyglądała Rosja w czasach carskich.

Oto kolejna z pocztówek. To prawdopodobnie pradziadka Ludwika. Wieś Pietrowka w tzw. Małorusi, czyli na terenie dzisiejszej Ukrainy. Jednak nie wiem, która to dokładnie Pietrowka, bo są tam trzy takie wsie.

Udostępnij na:

Ze zbioru pocztówek pradziadków cz. 30

Dawniej ludzie zbierali pocztówki. Pradziadek Ludwik Piekarski (ojciec dziadka Bronisława piekarskiego) i pradziadek Antoni Adamski (ojciec babci Janki z Adamskich Piekarskiej) sporo podróżowali, gównie wgłąb Rosji. Została po nich spora kolekcja pocztówek. Pokazują jak wyglądała Rosja w czasach carskich.

Oto kolejna z pocztówek. To na pewno pradziadka Ludwika, bo to ob był na Kaukazie. To jest Tyflis, czyli dzisiejsze Tbilisi.

Udostępnij na:

Ze zbioru pocztówek pradziadków cz. 29

Dawniej ludzie zbierali pocztówki. Pradziadek Ludwik Piekarski (ojciec dziadka Bronisława piekarskiego) i pradziadek Antoni Adamski (ojciec babci Janki z Adamskich Piekarskiej) sporo podróżowali, gównie wgłąb Rosji. Została po nich spora kolekcja pocztówek. Pokazują jak wyglądała Rosja w czasach carskich.

Oto kolejna z pocztówek. To na pewno pradziadka Ludwika, bo to ob był na kaukazie. To jest Bordżomi i słynne ujęcie uzdrowiskowej wody mineralnej Borżomi.

Udostępnij na:

Ze zbioru pocztówek pradziadków cz. 28

Dawniej ludzie zbierali pocztówki. Pradziadek Ludwik Piekarski (ojciec dziadka Bronisława piekarskiego) i pradziadek Antoni Adamski (ojciec babci Janki z Adamskich Piekarskiej) sporo podróżowali, gównie wgłąb Rosji. Została po nich spora kolekcja pocztówek. Pokazują jak wyglądała Rosja w czasach carskich.

Oto kolejna z pocztówek. To na pewno pradziadka Ludwika, bo podpisana przez niego. Wysłał ją do żony prababci Zosi z Ruszczykowskich Piekarskiej z Rostowa nad Donem. To most przez rzekę Don.

Udostępnij na:

Ze zbioru pocztówek pradziadków cz. 27

Dawniej ludzie zbierali pocztówki. Pradziadek Ludwik Piekarski (ojciec dziadka Bronisława piekarskiego) i pradziadek Antoni Adamski (ojciec babci Janki z Adamskich Piekarskiej) sporo podróżowali, gównie wgłąb Rosji. Została po nich spora kolekcja pocztówek. Pokazują jak wyglądała Rosja w czasach carskich.

Oto kolejna z pocztówek. To na pewno pradziadka Ludwika, bo to on był na Kaukazie. To Władykaukaz. Jak podaje Wikipedia jest to stolica i największe miasto Republiki Północnej Osetii-Alanii, położone w południowo-wschodniej części kraju, u stóp Kaukazu, nad rzeką Terek. Ludność składa się w większości z Osetyjczyków, Rosjan, Ormian i Gruzinów. We Władykaukazie była duża polska diaspora i kościół. Obecnie (2005) w mieście jest polski klub. W latach 1931-1944 nosiło nazwę Ordżonikidze. Żona pradziadka Ludwika pracowała w Zakaukaskim komitecie jako sekretarka i zachowało się jej zdjęcie z Ordżonikidze.

Udostępnij na:

Ze zbioru pocztówek pradziadków cz. 26

Dawniej ludzie zbierali pocztówki. Pradziadek Ludwik Piekarski (ojciec dziadka Bronisława piekarskiego) i pradziadek Antoni Adamski (ojciec babci Janki z Adamskich Piekarskiej) sporo podróżowali, gównie wgłąb Rosji. Została po nich spora kolekcja pocztówek. Pokazują jak wyglądała Rosja w czasach carskich.

Oto kolejna z pocztówek. Prawdopodobnie pradziadka Ludwika, bo to on był na Krymie. To Eupatoria. Byłam tu w 2009 roku.

Udostępnij na:

Ze zbioru pocztówek pradziadków cz. 25

Dawniej ludzie zbierali pocztówki. Pradziadek Ludwik Piekarski (ojciec dziadka Bronisława piekarskiego) i pradziadek Antoni Adamski (ojciec babci Janki z Adamskich Piekarskiej) sporo podróżowali, gównie wgłąb Rosji. Została po nich spora kolekcja pocztówek. Pokazują jak wyglądała Rosja w czasach carskich.

Oto kolejna z pocztówek. Na pewno pradziadka Ludwika, bo to on był na Kaukazie. To jest Gelendżyk, czyli miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, popularny kurort na kaukaskim wybrzeżu Morza Czarnego. Jak podaje Wikipedia miasto położone jest 25 km na południowy wschód od Noworosyjska, nad Zatoką Gelendżycką. Pierwsze osadnictwo w tym rejonie, po którym pozostały ślady w postaci megalitycznych dolmenów pochodzi sprzed 3 tysiące lat p.n.e. W IV wieku n.e. nad zatoką założona została grecka osada handlowa Torik (gr. Τορικος), potem miasta bizantyjskie Pagry i Jeptała. Później zamieszkana przez Adygów, nazwa od tureckiego słowa „gelend-żyk”, co oznacza białą niewiastę. Od XV wieku do 1829 roku w Imperium Osmańskim na mocy warunków pokoju w Adrianopolu w 1829 roku. W 1831 założona rosyjska osada Gelendżyk przez generała J.A. Bierchmana. W latach 1854-1857 w czasie wojny krymskiej zniszczony i dopiero w 1864 powstała wojskowa stanica Gelendżykskaja, od 1896 wielonarodowa wieś. W roku 1900 otwarto tu pierwsze sanatorium, od 1907 kurort, w 1913 otwarto sanatorium dziecięce dla dzieci chorych na gruźlicę. Od 1915 status miasta.

Udostępnij na: